کانال کیل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۵۳°۵۳′ شمالی ۹°۰۸′ شرقی / ۵۳.۸۸۳° شمالی ۹.۱۳۳° شرقی / 53.883; 9.133

نقشه مسیر کانال کیل.
آب‌بندهای برونزبوتل که کانال کیل را به رود البه و از آن راه به دریای شمال متصل می‌کند.

کانال کیل (به آلمانی: Kiel Kanal) کانالی ۹۸ کیلومتری در ایالت اشلسویگ-هولشتاین آلمان است که دریای شمال را به دریای شرق وصل می‌کند و از شلوغ‌ترین آبراهه‌های جهان است. با رشد اقتصادی کشورهای بالتیک و روسیه رفت‌وآمد کشتی‌ها در کانال کیل از ۴۸ میلیون تن در سال ۱۹۹۶ به ۸۸ میلیون تن در سال ۲۰۰۵ افزایش یافت.

این کانال که در آلمانی کانال دریاهای شمال-شرق (Nord-Ostsee-Kanal) یا به اختصار NOK نیز نامیده می‌شود دریای شمال را در برونزبوتل به دریای بالتیک در کیل-هولتناو متصل می‌سازد. به جای عبور از پیرامون شبه جزیره یولاند، با استفاده از کانال کیل می‌شود به طور متوسط ۲۵۰ مایل دریایی (۴۶۰ کیلومتر) راه سفر را کوتاه‌تر کرد.

این امر نه تنها موجب صرفه‌جویی در زمان می‌شود بلکه از سفر طولانی در آب‌های بالقوه توفان‌خیز جلوگیری می‌کند. به نوشته وب‌گاه این کانال، این گذرگاه آبی شلوغ‌ترین آبراه‌های مصنوعی در جهان است، و در سال ۲۰۰۷ بیش از ۴۳ هزار فروند شناور از آن گذر کرده‌اند.

به جز اتصال به دو دریا، کانال کیل در اولدن‌بوتل به رودخانه قابل کشتیرانی آیدر نیز متصل است. کانال کوتاهی به نام گیزلاو این رود را به کانال کیل پیوند می‌دهد.

از دیدنی‌های مسیر این کانال، پل معلق راه آهن رندسبورگ است.

پیشینه[ویرایش]

ساخت این آبراه در سال ۱۸۸۷ آغاز شد و در سال ۱۸۹۵ ویلهلم دوم، قیصر آلمان، آن را افتتاح کرد. این کانال از آن زمان تاکنون چندین بار تعریض شده‌است. این آبراه تا سال ۱۹۴۸ نام پدر ویلهلم دوم یعنی ویلهلم یکم را بر خود داشت. امروزه در کشتیرانی جهانی نام انگلیسی آن یعنی Kiel Canal مورد استفاده است.

نمای کانال کیل به سمت غرب-جنوب غرب از اتاقک عقبی عرشه کشتی تفریحی نوروجین دریم.

منابع[ویرایش]

  • Sheffield, Barry (1995). Inland Waterways of Germany. St Ives: Imray Laurie Norie & Wilson. ISBN 0-85288-283-1.