کابوس در خیابان الم (فیلم ۲۰۱۰)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کابوس خیابان الم
Nightmare on elm street ver2.jpg
پوستر فیلم
کارگردان ساموئل بایر
تهیه‌کننده مایکل بی
بازیگران جکی ارل هالی
کایل گالنر
رونی مارا
تاریخ‌های انتشار ۳۰ آوریل ۲۰۱۰
مدت زمان ۹۴ دقیقه
کشور ایالات متحده آمریکا آمریکا
زبان انگلیسی
بودجه ۳۵٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار
فروش ۱۱۵٬۶۶۴٬۰۳۷ دلار

کابوس در خیابان اِلم (به انگلیسی: A Nightmare on Elm street) نام یک فیلم ترسناک آمریکایی است که در سال ۲۰۱۰ میلادی اکران شد. این فیلم در واقع بازسازی فیلمی با همین عنوان در سال ۱۹۸۴ می‌باشد.

خلاصه داستان[ویرایش]

داستان فیلم به قاتلی به نام روح مردی به نام فردی کروگر با چنگک‌های تیز می‌پردازد و درباره کسانی که در خیابان الم زندگی می‌کنند و گویی از این می‌ترسند که کروگر در حال انتقام است.

در اوایل دههٔ ۸۰ میلادی، بیماری روانی به نام فردی کروگر عده‌ای کودک را به قتل رساند. ابزار قتل، دستکش‌هایی بود که در آن‌ها تیغ اصلاح تعبیه شده بود.هنگامی که کروگر به دستور قاضی رسیدگی به پرونده آزاد شد، والدین کودکانی که احساس خطر می‌کردند او را زنده‌زنده سوزاندند. چند سال بعد، کودکانی که والدین آن‌ها در سوزاندن فردی دست داشتند، از جمله نانسی که پدرش پلیسی بود که فِرِدی را دستگیر کرده بود، دچار کابوس‌های وحشتناکی شدند، کابوس مردی سوخته با دستکش‌های تیغ‌دار. روح فردی کروگر در خواب به آن‌ها حمله می‌کرد و یکی از آن‌ها را به قتل می‌رساند! ابتدا نانسی تصور می‌کرد این کابوس یک کابوس معمولی است، اما وقتی که بهترین دوست او تینا در کابوس او به قتل رسید، در دنیای واقعی نیز مرده بود. این در حالی بود که دوست دیگر نانسی، گِلن هم کابوس‌های مشابه دیده بود و او هم این موضوع را تأیید می‌کرد. آن دو برای گشودن رمز مرگ کروگر به جستجو می‌پردازند و سرانجام رمز آن را می‌گشایند. آن‌ها تصمیم می‌گیرند تا جایی که ممکن است بیدار بمانند و راهی برای برگرداندن کروگر به دنیای واقعی پیدا کنند.

حاشیه ها[ویرایش]

یکی از دلایل ترسناک بودن این فیلم رازگونه بودن شخصیت کروگر است که با نماهای دقیق وِس کریون، کارگردان فیلم کامل شده‌است. مثلاً ما در فیلم، دست‌های فردی را که دستکش‌های مخصوص خود را پوشیده و کلاهی را که بر سر گذاشته و لباسی را که بر تن کرده‌است، می‌بینیم. اما زمانی که دوربین روی چهرهٔ کروگر می‌رود، کریون به‌سرعت نمای دوربین را تغییر می‌دهد، بنابراین هرگز تصویری روشن از کروگر در ذهنمان ثبت نمی‌شود و این کار بیننده را در نوعی تعلیق باقی می‌گذارد.

منابع[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]