ژیگس

ژیگِس (به یونانی: Γύγης)‏
دوران	716-678 (پیش از میلاد)
لقب(ها)	بنیانگدار سومین سلسله شاهان لیدیه (Mermnad)
پیش از	Ardys II

ژیگِس واژه ای فارسی و کهن است. در فرهنگ معین 12 جلدی، دربارهٔ ژیگِـــس چنین آمده است:

ژیگِـــس . [ف] [گِ] (4) ( اِخ ) نام پدر میرسوس، سردار پارسی بعهد داریوش بزرگ

ژیگِـــس . [گِ] (3) ( اِخ ) نام نیزه دار سادیارتس آخرین پادشاه لیدی از سلسلهٔ هرقبلها. وی عاشق زن پادشاه شد و او را بکشت و بجایش نشست و دولت لیدی را نیرو بخشید مخصوصاً سواره نظامی تشکیل کرد که در تمامی مشرق زمین معروف بود پس از آن چون دید که قوی است بعض مستعمرات یونانی را در آسیای صغیر تابع کرد و با برخی دیگر قراردادهایی بست .هرودوت داستان عشق ژیگِـــس و زن پادشاه را چنین روایت کرده است. :

کاندولا آخرین پادشاه سلسله هرقبلها زنی داشت که از حیث جمال بی نظیر بود و پادشاه بسیار او را دوست می داشت. کاندولا نیزه داری داشت موسوم به ژیگِـــس که بسیار مورد اعتماد بود. روزی پادشاه به او گفت من هر چه از زیبایی زن خود تعریف می کنم می بینم که تو باور نمی کنی این است که می خواهم تو او را در خوابگاه وقتی که رختهای خود را کنده و می خواهد بخوابد ببینی. نیزه دار استیحاش کرد ولی کاندولا چندان اسرار ورزید تا سرانجام قرار شد پادشاه او را در خوابگاه مخفی بدارد و او ملکه را برهنه ببیند . بعد چنین کرد و زن دریافت که این قضیه بی دخالت شوهر ممکان نبوده است روی دهد. و برای کشیدن انتقام چنین افتضاحی از شوهر خود، روز دیگر نیزه دار را خواست و به او گفت از دو راه یکی را باید انتخاب کنی یا پادشاه را کشته ملک او و مرا به دست آوری یا با من کشته شوی . ژیگِـــس پس از اینکه دید ملکه در عظم خود راسخ است شق اول را قبول کرد و در پشت همان در پنهان شد و شبانه پادشاه را در خواب بکشت، بعد ملکه را گرفت و به تخت نشست و بانی سلسلهٔ مِرمِنادها گردید . معلوم است که هرودوت قضیه را بشکل داستان شنیده و ضبط کرده است، اصل قضیه چنین بوده : ژیگِـــس زن کاندولا را جلب کرده است بعد پادشاه را کشته و به تخت نشسته .

در زبان فارسی به دو بخش " ژی " و " گِس " با کسره زیر گاف و در زبان انگلیسی حرف اول با صدای " ج " و حرف دوم با صدای "گ" خوانده می شود. (ژی – گِ ) [Gyges], [Gygès]

ثبت شده به عنوان علائم تجاری در تملک شرکت ژیگِس

منابع

اخذ شده از فرهنگ لغت معین و همچنین موجود در فرهنگ لغت دهخدا و بسیاری از لغت نامه‌های دیگر نیز به این داستان و نوشتار اشاره کرده اند. اما متن اصلی از فرهنگ لغت معین استخراج شده است.

• فرهنگ معین
• www.Geeges.org

پیوند به بیرون

• جستجوگر هوشمند شاهنامه