پگماتیت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پگماتیت با بلورهای آبی کوراندوم.
پگماتیت.

پگماتیت (pegmatite) یک نوع سنگ آذرین درونی است که به طور کامل متبلور شده و اندازهٔ بلورهای آن بزرگتر از ۲٫۵ سانتیمتر می‌باشد. بیشتر پگماتیت‌ها از کوارتز، میکا و فلدوسفات (مانند گرانیت) و در موارد نادرتر از کانی‌های مافیک مانند آمفبول، پلوژیوکلاز کلسیوم‌دار، پیروکسن تشکیل شده‌اند. مهمترین شناسه پگماتیت‌ها اندازهٔ بلوری آنها می‌باشد که این بلورها معمولاً بزرگتر از ۵ سانتیمتر هستند. در بعضی مواقع هم تک بلورهایی بزرگتر از ۱۰ متر پیدا شده‌اند بطوریکه بزرگترین بلور جهان نیز در یک پگماتیت پیدا شده است.

توضیح عمومی[ویرایش]

با توجه به یک خاصیت تنها نمی‌توان گفت که یک سنگ پگماتیت می‌باشد بلکه برای این تشخص باید از یک سری معیارهای خاص استفاده کنیم. یکی از این معیارهای تشخیص اندازهٔ خیلی بزرگ بلورها در این سنگ‌های آذرین می‌باشد.

سنگ‌شناسی[ویرایش]

سرعت تشکیل بلور در پگماتیت‌ها باید خیلی زیاد باشد تا اجازه دهد که این بلورهای بزرگ در فشار زیاد پوستهٔ زمین رشد کنند. به همین دلیل یک سری فرایندهای خاص برای مکانیزم رشد پکماتیت‌ها وجود دارد ماندد:

  • فشار زیاد آب و بخار که شرایط جدایش کانی‌ها را موثرتر می‌کند. در صد زیاد عناصری مانند بور و لیتیوم که دمای انجماد ماگما یا بخار را پایین می‌آورند.

کانی‌شناسی[ویرایش]

در پگماتیت‌ها معمولاً" کانی‌هایی مانند فلدسپات، میکا، و کوارتز یا اصطلاحاً کانی‌های گرانیتی وجود دارد که کانی‌شناسی پگماتیت‌ها به آنها مربوط می‌شود.

اهمیت اقتصادی[ویرایش]

پگماتیت‌ها به علت داشتن کانی‌های نادری مانند تنگ استن و سنگ‌های قیمتی مانند آکوا مارین، تورمالین، توپاز، فلوریت، آپاتیت و کروندوم دارای اهمیت زیادی می‌باشند. پگماتیت‌ها منبع اصلی لیتیوم می‌باشند. چه به صورت اسپی دومن، چه به صورت لیتوفیلیت. از طرفی دیگر، بیشتر زخایر برلیوم نیز از بریل‌های پگماتیت‌ها می‌باشد. عناصر دیگری مانند بیسموت، مولیبدن، قلع، و عناصر کم یابی مانند تانتالیوم و نوبیم نیز از پگماتیت‌ها بدست می‌آیند. `

منابع[ویرایش]

  • Wikipedia contributors, "Pegmatite," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed November 25, 2013).