پنج معمار بزرگ نیویورک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

پنج معمار بزرگ نیویورک (به انگلیسی: The New York Five) در تاریخ معماری آمریکا به گروهی معمار چیره دست مدرنیست گفته می‌شده که تابع سبک لو کوربوزیه و فیلیپ جانسون بوده و نخستین بار با انتشار کتاب Five Architects در ۱۹۷۲ به این نام شهرت یافتند.

پنج اعضای این گروه عبارتند از:

در می ۱۹۷۳، نشریهٔ Architectural Forum با انتشار مقاله‌ای با عنوان Five on Five نوشتهٔ رابرت استرن، چارلز مور، رومالدو گیورگولا، آلن گرینبرگ، و ژاکلین رابرتسون، نظریه‌ای مخالف بر مبنای پس-مدرنیسم به پیروی از رابرت ونچوری ارائه دادند. این پنج معمار از این جهت، به «۵ معمار فیلادلفیا» نیز شهرت یافتند.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. «Architecture View: A Little Book That Led Five Men to Fame»(انگلیسی)‎. نیویورک تایمز، ۱۹۹۶. بازبینی‌شده در دی ۱۳۸۶.