هال هارتلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
هال هارتلی
Halhartley.jpg
زاده ۳ نوامبر ۱۹۵۹(۱۹۵۹-11-۰۳) ‏(۵۴ سال)
لیندن هرست، نیویورک
زمینه فعالیت کارگردان، فیلمنامه‌نویس
وب‌گاه رسمی www.possiblefilms.com
صفحه در وب‌گاه IMDb

هال هارتلی (به انگلیسی: Hal Hartley) (زادهٔ ۳ نوامبر ۱۹۵۹ در لیندن هرست، نیویورک) کارگردان و نویسنده آمریکایی است.

زندگی و حرفه[ویرایش]

تحصیل در کالج هنر ماساچوست در اواخر دهه ۱۹۷۰ و دانشگاه ایالتی نیویورک در مدرسه سینمایی پرچیس در اواسط دهه ۸۰. دستیاری تولید در اوسط دهه ۸۰ و کار در Action Productions به عنوان مسئول روابط عمومی.همین موسسه در نخستین فیلم هارتلی حقیقت باورنکردنی سرمایه گذاری کرد و موفقیت این فیلم در جشنواره فیلم تورنتو به پخش فیلم در کمپانی میراماکس منجر شد.

در کمتر از یک دهه، هارتلی به عنوان یکی از شاخص‌ترین چهره‌های طیف بی شکل سینمای مستقل تجاری امریکا جا افتاده‌است. فیلم‌های بلند او - آماتور، اعتماد، حقیقت باورنکردنی، آدم‌های ساده، مغازله - با شگردهای خودافشاگر [Self-Conscious] روایی و بازی‌هایی به طرز شگفت انگیزی کنترل شده بازیگرانش شناخته می‌شود، در روایتی که کنش‌های روزمره را با کنش‌های باورنکردنی و تکان دهنده می‌آمیزد. نتیجه اغلب، تصویری تحریف شده و به طرز سیاهی کمیک است از نقطع ضعف‌های طبقه متوسط جامعه امریکا در اواخر قرن بیستم.

پیشینه[ویرایش]

فیلم‌های اولیه هال هارتلی به سمت فیلمنامه‌های خانوادگی و ناممکن بودن عشق رمانتیک در حومه لانگ آیلند گرایش دارند. دو فیلم اولش آدریان شلی را در نقش جوان دلزده‌ای تصویر می‌کند که با موقعیت‌های غیر عادی دست و پنجه نرم می‌کند. در حقیقت باورنکردنی آدری پوچ گرا که نگران نابودی جهان است و در محله‌شان صدای بمب می‌شنود، با جاش (رابرت برک) مکانیک اسرار آمیزی آشنا می‌شود که به جرج واشنگتن علاقه دارد. در آعتماد مارتین داناوان نقش ماتیو را بازی می‌کند که از پرخاش پدر بد دهنش در عذاب است و عشق زمانتیکی به ماریا (آدریان شلی) پیدا می‌کند که دختر هفده ساله منزوی و بارداری است. موضوع ملودراماتیک فیلم با مسخرگی آمیخته شده، به خصوص در صحنه‌ای که مادر ماریا و ماتیو بر سر تملک او در نوشیدن مسابقه می‌دهند.

فیلم بلند سوم، آدم‌های ساده، از حد مسائل نوجوانان و موضوع‌های خانوادگی فراتر می‌رود. فیلم، یک فیلم جاده‌ای جاه طلبانه‌است. دو برادر مک کیب - یک جنایتکار فریب خورده و یک محصل درونگرا - به دنبال پدر رادیکال فراری شان می‌گردند که به خاطر بمب گذاری در پنتاگون در ۲۳ سال قبل تحت تعقفیب است.در این راه، آن دو با دوست مونث رومانیایی پدرشان که بیماری صرع دارد و زن کافه چی جا افتاده و حساسی هم منزل می‌شوند. جستجویشان در عمل متوقف می‌شود، ولی باقی فیلم به کشف اتفاقات غیر منتظره و واکنش‌های پیچیده به جنس مخالف می‌گذرد.

پس از آدم‌های ساده که پل واسطه بود، فیلم‌های اخیر هارتلی انعطاف پذیر تر به نظر می‌رسند. آماتور را بازیگرش ایزابل هوپر یک تریلر متافیزیکی نامیده که آمیزه پیچیده ایست از هویت‌های اشتباهی و فراموش شده که بر محور شخصیت‌های غیر محتمل راهبه‌ای که نویسنده غیر اخلاقی شده و یک ستاره آدم کش فیلم‌های مستهجن شکل می‌گیرد.

مغازله (لاس زدن) که هارتلی آن را فیلم محبوبش میداند، به لحاظ فرمی تجربی‌ترین فیلم اوست: مغازله‌ای که به اجبار حالت یک تعهد رومانتیک را به خود میگیرد و همزمان روابط دیگر را خدشه دار می‌کند هارتلی این داستان را بار تعریف می‌کند و هربار جنسیت، نژاد و مکان جفرافیایی (نیویورک، برلین، توکیو) را عوض می‌کند. هارتلی به کمک همسرش که در اپیزود آخر بازی می‌کند، تصویری ارائه می‌کند که از همه فژلم هاژش بژشتر به زندگی شخصی اش نزدیک است و درسی است برای تماشاگران که چگونه انتظارات و معانی را از بسط دادن خطوط داستانی شکل دهند.

هنری فول این روند پختگی را ادامه می‌دهد، با ملودرامی تلخ و شیرین درباره روند خلق کردن. هنری فول حکایت دوستی شگفت انگیز هنری، نویسنده بالقوه و عیاش که تازه از زندان درآمده، و دست پرورده اش سایمون گریم، یک آشغال جمع کن درون گراست که شعر جنجالی و پذیرفته شده‌ای می‌نویسد. هراتلی در کنار دوستی این دو، بسیاری از دوروبری‌های هنری و سایمون و اهالی محله را هم می‌شناساند و در نتیجه ملودرام‌های خانوادگی گذشته هارتلی با دغدغه‌های امروز او درباره خلاقیت، شکست و پیروزی، نبوغ و حماقت و هنر و تجارت را در هم می‌آمیزد.

هنری فول برنده جایزه بهترین فیلم از کن ۹۸ شد. همان سال او کتاب زندگی را ساخت، با بازی مارتین داناوان در نقش مسیح که در آستانه تغییر قرن -در روز ۳۱ دسامبر ۱۹۹۹ - به نیویورک می‌آید و با شیطان و مریم مجدلیه در باره پایان جهان بحث و مجادله می‌کند. فیلم دیگر هارتلی چنین چیزی نیست، درباره دختر خبرنگار جوانی که برای یافتن نامزدش به ایسلند سفر می‌کند و آن جا با موجود اسرار آمیزی مواجه می‌شود، در جشنواره کن ۲۰۰۱ به نمایش در آمد.

منابع[ویرایش]

از مجموعهِ «صد سال، صد فیلمنامه»، نشر نی

پیوند به بیرون[ویرایش]