نو (تئاتر)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
این نوشتار دربردارندهٔ متن ژاپنی است. اگر مرورگر یا رایانه‌تان تنظیم نشده باشد، به جای نویسه‌های کنجی و کانا، علامت سؤال، مستطیل و علائم دیگر نمایش داده می‌شوند.
اجرای نو

نو (به ژاپنی: ،) همچنین ناوگاکو (به ژاپنی: Nōgaku ،能楽) [۱] نوعی تئاتر سنتی ژاپنی است. بطور سنتی نوازندگان موسیقی و بازیگران آن را مردان تشکیل می‌دادند اما از آغاز قرن بیستم روند ورود زنان به عرصهٔ بازیگری این تئاتر سنتی ژاپنی آغاز و بطور پیوسته افزایش یافت. اغلب بازیگران اصلی آن نقابی بر چهرهٔ خود می‌نهند که به شیته موسوم است. موضوع‌های اصلی نمایش‌ها را معمولاً داستانهای اساطیر ژاپنی یا چینی و یا ادبیات ژاپنی تشکیل می‌دهند ولی امروزه موضوع‌های روز نیز در نو به نمایش کشیده می‌شوند.
تئاتر نو در قرن ۱۴ میلادی توسط کانامی و فرزندش زیامی موتوکیو ابداع شد. در آن زمان بازیگران نو همزمان نویسندگان قطعات نمایش نیز بودند. زیامی موتوکیو یکی از مشهوز ترین ایده پردازان نو است.
در دورهٔ زمانی اِدو، مابین قرون ۱۶ تا ۱۹ میلادی، بازیگری و تماشای نو امتیاز ویژه‌ای برای طبقهٔ سامورایی‌ها محسوب می‌شد و بازیگران رتبه‌های موروثی سامورایی داشتند. مهمترین مدارس بازیگری نو عبارت بودند از: 観世, کانزه; 宝生, هوشو; با金春, کمپارو; و 金剛, کونگو، که بازیگران را برای بازی در نقش‌های گوناگون تعلیم می‌دادند؛ موسیقی مختص نو و بازیگران نقش مکمل نیز از این مدارس آغاز شد. این سیستم که به ایمتو موسوم است امروزه نیز به کار خود ادامه می‌دهد. در دورهٔ میجی البته مدرسهٔ بازیگری دیگری به آن چهار مدرسه با امتیازات برابر افزوده شد که کیتا(喜多) نام دارد.
نو به طور سنتی همراه با نوعی نمایش کمدی ژاپنی بنام کیوگِن اجرا می‌شود. در سال ۲۰۰۱ این دو تحت عنوان ناوگاکو در فهرست میراث فرهنگی و معنوی بشر به ثبت رسید. [۲]

موضوع‌ها و داستان‌ها[ویرایش]

صحنهٔ نمایش نو
نمونه‌ای از ماسک‌های تئاتر نو

موضوع‌ها در قطعات نمایشی نو به فیگور‌های نمایشی زیر تقسیم بندی می‌شوند:

  1. درام الهی: قطعه‌ای دربارهٔ خدا یا الهه‌ای ژاپنی، موجود اساطیری بیگانه یا یک خدای آسمانی.
  2. درام بشری: قطعه‌ای اغلب با داستانی توام با جنگ و نبرد.
  3. درام زنانه: قطعه‌ای دربارهٔ زنی زیبا یا یک معشوقه.
  4. درام جنون: قطعه‌ای دربارهٔ مسائل جاری روز.
  5. درام هیولا: قطعه‌ای که در آن هیولایی به نام اُنی ظاهر می‌شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

کابوکی

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «Nogaku». Dictionary. بازبینی‌شده در ۱ سپتامبر ۲۰۱۳. 
  2. «What is noh und Kyogen»(انگلیسی)‎. the Japan Arts Council، ۲۰۰۴. بازبینی‌شده در ۱ سپتامبر ۲۰۱۳. 
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ نو (تئاتر) موجود است.