میسیونری (کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخر زمان)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دو میسیونر کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخر زمان

میسیونریهای کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخر زمان -به طور گسترده میسیونریهای مورمن گفته می‌شود- نمایندگان داوطلب کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخر زمان هستند که در امر تبلیغ دینی، خدمات کلیسایی، خدمت به جامعه شرکت می‌کنند. این وظیفه می‌تواند پاره وقت یا تمام وقت. این تخصیص وظیفه ممکن است به هر یک از ۳۴۷ سازمان در سرتاسر جهان رخ بدهد.[۱]

در جهان امروز کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخر زمان در زمینه امور تبلیغی یکی از فعالترین هاست و بیش از ۵۵ هزار میسیونر تمام وقت و ۲۲ هزار میسیونر پاره وقت خدمات کلیسایی دارد. بیشتر مسیونرهای تمام وقت را زنان و مردان مجرد جوانی که در پایان دوره تینیجری و ابتدای دهه دوم زندگیشان هستند و زوجهای مسنتری که در خانه بچه ندارند تشکیل می‌دهند. بسیاری از آنها به نقاط دوردست یا خارج از کشور اعزام می‌شوند و لازمست زبان دیگری را در مرکز تربیت میسیونری بیاموزند. این وظیفه‌ها برای افراد مذکر عموماً دوساله است گرچه شدیداً برای آنها توصیه شده ولی الزامی نیست. همه مسیونریهای مورمن داوطلبانه است و هیچ حقوقی برای کارشان از کلیسا دریافت نمی‌کنند. عموماً با کمک خانواده یا دیگر اعضای کلیسا گذران زندگی می‌کنند. بسیاری از اعظای کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخر زمان در سالهای تینیجری شان پول پس انداز می‌کنند تا وقتی برای خدمت فراخوانده شدند از پس مخارج میسیونری برآیند.

در طول تاریخ کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخر زمان بیش از یک میلیون میسیونری به مأموریت اعزام شده‌اند.[۲][۳]

کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخر زمان در اکتبر ۲۰۱۲ اعلام کرد مردان جوان اگر از دبیرستان فارغ التحصیل شده باشند می‌توانند در سن ۱۸ سالگی مأموریت را انجام دهند.[۴] همچنین اعلام شد زنان جوان جای ۲۱ سالگی می‌توانند از ۱۹ سالگی اعزام شوند.[۴]

مسیونریهای بازگشته[ویرایش]

میسیونری (کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخر زمان)

مسیونر بازگشته لفظی ست که اعضای کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخر زمان برای اشاره به مردان و زنانی به کار می‌برند که سابقاً در یک میسیونری مورمن خدمت کرده باشند. میسیونرها پس از بازگشت تشویق می‌شوند جداً رابطه عاشقانه برقرار کنند تا بتوانند ازدواج کنند.[۵][۶][۷][۸]

در فرهنگ مورمن کلیشه‌ها و جوکهای فراوانی در خصوص میسیونرهای تازه برگشته وجود دارد که اکثراً در خصوص مشکلات انها در خصوص حل شوک فرهنگی معکوس است. دیگر کلیشه‌های در خصوص این وافعیت است که از آنجا که آنان به عنوان میسونر شدیداً ساختاریافته و با دیسیپلین می‌زیستند و از تماس با اعضای جنس مخالف خودداری می‌کردند بسیاری از میسیونرهای بازگشته با تنظیم مجدد به زندگی اجتماعی و رابطه عاشقانه مشکل دارند.[۹] دیگر کلیشه‌ها در خصوص هجوم بسیاری از میسیونرهای بازگشته است تا به سرعت ازدواج کنند. بسیاری از خانواده‌ها که دخترشان به حد کافی برای ازدواج بزرگ شده آنان را تشویق می‌کنند با میسیونرهای بازگشته ازدواج کنند زیرا شایسته ترین دانسته می‌شوند.

ملاحظات[ویرایش]

  1. Hales, Brook P. (May 2012), Statistical Report, 2011, Ensign, retrieved 2012-11-27  .
  2. "One Million Missionaries, Thirteen Million Members", News Story, Newsroom (LDS Church), June 25, 2007, retrieved 2012-11-27 
  3. Walch, Tad (June 26, 2007), 1 million missionaries for LDS Church – so far, Deseret Morning News, retrieved 2012-11-27 
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ "Church Lowers Age Requirement for Missionary Service", News Release, Newsroom (LDS Church), October 6, 2012, retrieved 2012-11-27 
  5. Spencer W. Kimball, “The Marriage Decision,” Ensign, Feb. 1975, p. 2.
  6. Ezra Taft Benson, “To the Single Adult Brethren of the Church,” Ensign, May 1988, p. 51.
  7. Earl C. Tingey, “Three Messages to Young Adults,” Liahona, Apr. 2007, pp. 26–31.
  8. Smout, Kary D. (Summer 1988). "Senkyoshigo: A Missionary English of Japan". American Speech 63 (2): 137–149. doi:10.2307/454418. JSTOR 454418. 
  9. "Mormon Missionary Work". Lightplanet.com. Retrieved June 7, 2011. 

منابع[ویرایش]

  1. Harper, Steven C. (1998). "Missionaries in the American Religious Marketplace: Mormon Proselyting in the 1830s". Journal of Mormon History 24 (2): 1–29. 

پیوند به بیرون[ویرایش]