موش‌ها و آدم‌ها

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

موش‌ها و آدم‌ها (به انگلیسی: Of Mice and Men) عنوان یک رمان کوتاه از نویسنده برنده جایزه نوبل ادبیات، جان اشتاینبک بوده که در سال ۱۹۳۷ به چاپ رسیده است. نویسنده در این داستان از سرگذشت غم‌انگیز دو کارگر مزرعه مهاجر، جورج میلتون و لنی اسمال می‌نویسد که در رکود بزرگ آن روزگار در کالیفرنیا به دنبال یافتن کار به هر سمت و سویی روانه می‌شوند.

چکیده داستان[ویرایش]

جرج میلتون و لنی اسمال دو دوستند که با مهتری در آخور اسب‌ها در اسبداری‌ها روزگار می‌گذرانند. آرزوی دیرین هر دویشان آن است که روزی جایی را بخرند و در آن خرگوش پرورش دهند. لنی از بچگی از نوازش چیزهای نرم خوشش می آید و زور بازوی بسیاری دارد ولی چندان باهوش نیست و کودن است. از همین رو دچار دردسر می شود، بویژه هنگامی که زن پسرارباب، کرلی، از او می خواهد تا موهایش را نوازش کند. لنی نخواسته زن بیچاره را می‌کشد و از ترس می‌گریزد. کرلی خشمگین با مردانش در پی یافتن و از پای درآوردن لنی راهی می شود. جرج هم برغم سوگندش برای پشتیبانی از لنی در چنین درگیری‌هایی به گروه پیوسته در پی لنی راهی می‌شود. چون می‌بیند دوستش گیر افتاده و راه گریز ندارد با هفت تیر به گردنش شلیک می‌کند و او را می‌کشد.

مبنای داستان[ویرایش]

مبنای این داستان آموخته‌های زندگی استاینبک درباره زندگی مردان بی خانمان و دربدر در پی کارگری در اسبداری‌ها است. نام این داستان از سروده رابرت برنز برگرفته شده‌است.

پوشانها[ویرایش]