مسیریابی پیازی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Onion diagram.svg

مسیریابی پیازی روشی برای تبادل اطلاعات به صورت ناشناس در شبکه‌های رایانه ای است. پیام‌ها پی در پی رمزگذاری می شوند و توسط تعداد زیادی گره شبکه با نام مسیریاب‌های پیازی فرستاده می شود. هر مسیریاب پیازی یک لایهٔ رمز را برای خواندن دستورات مسیریابی رمزگشایی می‌کند و پیام را به مسیریاب بعدی می فرستد که همین روند را تکرار می کند. این روش باعث می‌شود که گره‌های مسیریاب از محتوا و مبدا پیام اطلاع نداشته باشند.[۱]

برای این که مفهوم مسیریابی پیازی را بهتر متوجه شوید اجازه دهید با پروکسی سرور ها شروع کنیم. شما وقتی به یک پروکسی سرور متصل میشوید، از طریق ان سرور به مرور وب خواهید پرداخت و اگر کسی سعی به ردیابی کردن شما بکند به جای پیدا کردن آدرس خانه ی شما، ای پی سرور را به دست خواهد آورد.

اما پروکسی سرور ها امن نیستند، پروکسی سرور ها اطلاعات شما را برروی سرور های خود ذخیره میکنند و اگر لازم باشد میتوانند شما را شناسایی کنند. پروکسی سرور ها قادر نیستند تا از هویت شما در اینترنت محافظت کند و شما به راحتی قابل ردیابی کردن هستید.

منبع[ویرایش]

  1. Goldschlag D., Reed M., Syverson P. (1999.) Onion Routing for Anonymous and Private Internet Connections, Onion Router.