مسیریابی پیازی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
مسیریابی پیازی روشی برای تبادل اطلاعات به صورت ناشناس در شبکههای رایانه ای است. پیامها پی در پی رمزگذاری می شوند و توسط تعداد زیادی گره شبکه با نام مسیریابهای پیازی فرستاده می شود. هر مسیریاب پیازی یک لایهٔ رمز را برای خواندن دستورات مسیریابی رمزگشایی میکند و پیام را به مسیریاب بعدی می فرستد که همین روند را تکرار می کند. این روش باعث میشود که گرههای مسیریاب از محتوا و مبدا پیام اطلاع نداشته باشند.
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون رایانه است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
