متروی پاریس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نقشه مترو پاریس (داده‌های برداری)
ورودیه ایستگاه پل لوالوآ
یکی از ایستگاه‌های خط ۱۴ مترو پاریس

متروی پاریس(Paris Métro or Métropolitain) بخشی از نظام حمل و نقل شهری پاریس است که در فرانسه آن را به نام متروپولیتن می‌نامند. آثار معماری به سبک هنر نو موجود در این مترو شهرت جهانی دارد.

متروی پاریس شامل ۱۶ خط عموماً زیرزمینی بطول ۲۱۴ کیلومتر می‌باشد. در مجموع این خطوط داراس ۳۰۰ ایستگاه است که با توجه به کاربرد چندگانه بعضی از ایستگاه‌ها در ۲ یا چند خط، تعداد کل ایستگاه‌ها به ۳۸۴ ایستگاه می‌رسد.[۱]

مترو پاریس بیشترین فضای ایستگاه‌ها را در بین متروهای جهان داراست. مجموع مساحت ۲۴۵ ایستگاه این مترو به ۴۱ کیلومتر مربع می‌رسد.

خطوط از شماره ۱ تا ۱۴ نام‌گذاری شده‌اند. علاوه بر این ۱۴ خط متروی پاریس شامل ۲ خط کوچک نیز می‌شود. این ۲ خط در واقع بخشی از خطوط ۳ و ۷ می‌باشند که به صورت مستقل کار می‌کنند.

متروی پاریس پس از متروی مسکو پرکارترین مترو اروپا محسوب می‌شود.[۲] این مترو روزانه بیش از ۴٫۵ میلیون نفر را جابجا می‌کند. در سال ۲۰۰۶ متروی پاریس ۱٬۴۰۹ میلیارد نفر را جابجا نموده است که مقام ششم پر مسافرترین مترو جهان را داراست.[۳]

ایستگاه شاتله له‌آل بزرگترین ایستگاه متروی جهان است که جزئی از متروی پاریس محسوب می‌شود.[۴][۵]

متروی پاریس از نظر طول با ۷۸۰٫۵ کیلومتر سومین مترو گسترده جهان است.[۶]

متروی پاریس در سال ۱۹۰۰ به مناسبت نمایشگاه جهانی به بهره‌برداری رسید.


تاریخچه[ویرایش]

نخستین خط متروی پاریس در سال ۱۹۰۰ به خاطر نزدیک شدن پنجمین نمایشگاه جهانی در پاریس راه اندازی شدی.ساخت مترو تا جنگ جهانی اول به سرعت گسترش یافت و زیرسازی‌ها تا دهه ۱۹۲۰ تکمیل شد. اتصال به حومه و احداث خط 11 مربوط به دهه ۱۹۳۰ بود.جنگ جهانی دوم ۱۹۴۵ - ۱۹۳۹ بیشترین تاثیر را روی مترو گذاشت. خدمات محدود شد و بسیاری ایستگاه‌ها حتی تا دهه ۱۹۶۰ بسته شدند.با افزایش ناگهانی جمعیت طی سال‌های ۱۹۵۰ تا مترو در ساعاتی از روز با ازدحام جمعیت مواجه شد و فاصله کم بین ایستگاه‌ها موجب کندی شبکه شد. پاریس به عنوان راه حل خط‌های حومه را در دهه ۱۹۶۰ به قسمت‌های جدید در مرکز شهر اتصال داد.خط‌های ۷، ۸و ۹ قسمت‌های تجاری و اداری را به مناطق مسکونی شمال- شرق و جنوب- غرب متصل می‌کنند.در اکتبر ۱۹۹۸ خط ۱۴ افتتاح شد که در طول 63 سال اولین خطی کاملاً جدید بود و هنوز هم تنها خط کاملاً اتوماتیک در کل شبکه است.

ایستگاه پایرامید از خط ۱۴ مترو پاریس. شیشه‌های محافظ برای جلوگیری از افتادن مسافران بر روی ریل مترو و یا برخورد با برق فشارقوی کارگزاری شده‌است.

روش‌های دسترسی[ویرایش]

فروش بلیت به دو صورت ساده و هوشمند انجام می‌گیرد که از طریق کیوسک‌ها و هم به صورت خودکار قابل تهیه است. بلیت استاندارد برای یک‌بار سفر که در اتوبوس و تراموا نیز قابل استفاده است ۱٫۷ یورو می‌باشد . بلیت‌ها به صورت روزانه، هفتگی، ماهانه و سالانه هستند. در حال حاضر بیشتر شهروندان پاریس داری کارت ناویگو NaviGo هستند که می‌توان آن را به صورت هفتگی ماهانه و فصلی شارژ کرد

کارت‌های سفر یک روزه، دو روزه سه یا پنج روزه بیشتر برای توریست‌ها در نظر گرفته شده است. البته بهتر است در صورتی که سفرتان از روز دوشنبه آغاز می‌شود و بیش از ۵ روز ادامه دارد، از کارت هفتگی که شامل ۱۰% تخفیف است، استفاده کنید.

بلیت مخصوص تعطیلات آخر هفته برای جوانان زیر ۲۶ سال فقط روزهای شنبه و یک شنبه معتبر است. قیمت آن برای مناطق ۳-۱، ۳٫۳۰ فرانک و برای مناطق ۶-۱ و نیز سایر مناطق ۸٫۲۰ فرانک است.

خط‌ها[ویرایش]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «Les transport en commun en chiffres en Ile-de-France»(فرانسوی). بازبینی‌شده در ۱۵-۰۸-۲۰۰۸. 
  2. «Metro systems by annual passenger rides»(انگلیسی). بازبینی‌شده در ۱۵-۰۸-۲۰۰۸. 
  3. «Efficacite_de_lentreprise»(فرانسوی). بازبینی‌شده در ۱۵-۰۸-۲۰۰۸. 
  4. «REAMENAGEMENT DU POLE RER CHATELET-LES HALLES»(فرانسوی). بازبینی‌شده در ۱۵-۰۸-۲۰۰۸. 
  5. «Châtelet-Les Halles»(انگلیسی). بازبینی‌شده در ۱۵-۰۸-۲۰۰۸. 
  6. «List of urban rail systems by length - Wikipedia, the free encyclopedia»(انگلیسی). بازبینی‌شده در ۲۲-۰۹-۲۰۰۸. 

جستارهای وابسته[ویرایش]

خط ۳ مترو پاریس

خط ۲ مترو پاریس

خط ۱ مترو پاریس