از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

متروی پاریس(Paris Métro or Métropolitain) بخشی از نظام حمل و نقل شهری پاریس است که در فرانسه آن را به نام متروپولیتن می‌نامند. آثار معماری به سبک هنر نو موجود در این مترو شهرت جهانی دارد.

متروی پاریس شامل ۱۶ خط عموماً زیرزمینی بطول ۲۱۴ کیلومتر می‌باشد. در مجموع این خطوط داراس ۳۰۰ ایستگاه است که با توجه به کاربرد چندگانه بعضی از ایستگاه‌ها در ۲ یا چند خط ، تعداد کل ایستگاه‌ها به ۳۸۴ ایستگاه می‌رسد.^[۱]

مترو پاریس بیشترین فضای ایستگاه‌ها را در بین مترو‌های جهان داراست. مجموع مساحت ۲۴۵ ایستگاه این مترو به ۴۱ کیلومتر مربع می‌رسد.

خطوط از شماره ۱ تا ۱۴ نام‌گذاری شده‌اند. علاوه بر این ۱۴ خط متروی پاریس شامل ۲ خط کوچک نیز می‌شود. این ۲ خط در واقع بخشی از خطوط ۳ و ۷ می‌باشند که به صورت مستقل کار می‌کنند.

متروی پاریس پس از متروی مسکو پرکارترین مترو اروپا محسوب می‌شود.^[۲] این مترو روزانه بیش از ۴٫۵ میلیون نفر را جابجا می‌کند. در سال ۲۰۰۶ متروی پاریس ۱٬۴۰۹ میلیارد نفر را جابجا نموده است که مقام ششم پر مسافرترین مترو جهان را داراست.^[۳]

ایستگاه شاتل لزال بزرگترین ایستگاه متروی جهان است که جزئی از متروی پاریس محسوب می‌شود.^{[۴] [۵]}

متروی پاریس از نظر طول با ۷۸۰٫۵ کیلومتر سومین مترو گسترده جهان است. ^[۶]

متروی پاریس در سال ۱۹۰۰ به مناسبت نمایشگاه جهانی به بهره‌برداری رسید.

[ویرایش] نگارخانه

ایستگاه سن لازار	ورودیه ایستگاه لامارک	ورودیه یکی از ایستگاه‌های متروی پاریس	ورودیه ایستگاه آناتول فرانس
علامت متروی پاریس	ایستگاه سن لازار	گیت‌های ورودی ایستگاه سن لازار	ایستگاه سن لازار

[ویرایش] منابع

1. ↑ Les transport en commun en chiffres en Ile-de-France (فرانسوی). بازدید در تاریخ ۱۵-۰۸-۲۰۰۸.
2. ↑ Metro systems by annual passenger rides (انگلیسی). بازدید در تاریخ ۱۵-۰۸-۲۰۰۸.
3. ↑ Efficacite_de_lentreprise (فرانسوی). بازدید در تاریخ ۱۵-۰۸-۲۰۰۸.
4. ↑ REAMENAGEMENT DU POLE RER CHATELET-LES HALLES (فرانسوی). بازدید در تاریخ ۱۵-۰۸-۲۰۰۸.
5. ↑ Châtelet-Les Halles (انگلیسی). بازدید در تاریخ ۱۵-۰۸-۲۰۰۸.
6. ↑ List of urban rail systems by length - Wikipedia, the free encyclopedia (انگلیسی). بازدید در تاریخ ۲۲-۰۹-۲۰۰۸.

‎