لغزش زبان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

از نظر فروید، اشتباه در حرف زدن که شامل تلفظ غلط یا استفاده از واژه‌های نابجا می‌شود، در واقع هرگز تصادفی نیست. لغزش‌های کلامی برای لحظه‌ای چیزهایی را فاش می‌کنند که ما مایل به پنهان کردن آن‌ها هستیم، چه آگاهانه و چه نا آگاهانه؛ و برای لحظه‌ای هم که شده احساسات واقعی ما را برملا می‌کنند. این لغزش‌ها برخاسته از احساسات ناآگاهانه ای است که در ذهن ما سرکوب شده‌اند، یا این که آگاهانه اما بدون موفقیت سعی در خفه کردن آن‌ها داشته‌ایم.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. گیدنز، آنتونی. جامعه‌شناسی. ترجمه حسن چاوشیان. تهران: نشر نی، 1386. صفحه 132. ISBN 9643129144