لئوپولد فون زاخر-مازوخ
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| لئوپولد فون زاخر-مازوخ | |
|---|---|
| زادروز | ژانویه ۱۸۳۶ لمبرگ، گالیسیا  اتریش |
| درگذشت | ۹ مارس ۱۸۹۵ (۶۰ سال) لیندهایم،  آلمان |
| ملیت | اتریشی آلمانی |
| همسر | واندا آئرورا فون روملین[۱] ۱۸۸۳-۱۸۷۳ (متارکه) |
| فرزندان | سه فرزند |
| صفحه در وبگاه IMDb | |
لئوپولد فون زاخر-مازوخ (به آلمانی: Leopold von Sacher-Masoch) (زاده ۱۸۳۶ لمبرگ - درگذشته ۱۸۹۵ لیندهایم) یک نویسنده اتریشی - آلمانی بود.
وی رمانهای عاشقانهای نوشته که در آنها شیوه عشقی عجیبی مبتنی بر درد کشیدن عاشق از طرف معشوق وجود دارد که آن شیوه پس از وی به مازوخیسم معروف شدهاست.
پدرش لئوپولد رئیس شهربانی ایالت گالیسیا بود و وی ابتدا در آن ایالت مقیم بود و سپس در دبیرستان پراگ و دانشگاه گراتس به تحصیل پرداخت. اولین داستانهایش به نام «یک حکایت گالیسی» در ۱۸۴۸ انتشار یافت و او را مشهور کرد. آثار وی آینه زندگانی مردم گالیسی در آن زمان است.
از آثار اوست: «حکایات لهستانی» ۱۸۸۷، «سرگذشتهای گالیسی» ۱۸۷۶، «حکایات یهودی» ۱۸۸۱.
پانویس [ویرایش]
- ↑ Wanda Aurora von Rümelin
منبع [ویرایش]
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ لئوپولد فون زاخر-مازوخ موجود است. |
- فرهنگ معین - جلد ۵
پیوند به بیرون [ویرایش]
- پژوهشی دربارهٔ مازوخیسم (رادیو زمانه)
|
