فورد موستانگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فورد موستانگ مدل Giugiaro در نمایشگاه اتومبیل مسکو
مدلی از فورد موستانگ با پلاک «گذرموقت» در ایران

فورد موستانگ (به انگلیسی: Ford Mustang) خودروی ساخته شده توسط کارخانه فورد است. نسل اول این خودرو بر روی پلتفرم نسل دوم فورد فالکون ساخته و در ۱۷ آوریل۱۹۶۴ به بازار عرضه شد. در حال حاضر پنجمین نسل از این مدل به بازار عرضه شده است.

فورد موستانگ کلاس تازه‌ای به نام پونی کار یا خودروهای پونی را در آمریکای شمالی ایجاد کرد؛ خودروهای اسپرت کوپه‌ای که کاپوتی کشیده و پشت کوتاهی داشتند. خودروهایی نظیر شورلت کامارو، ای‌ام‌سی جاولین و دوج چلنجر از دیگر ماشین‌ها در کلاس پونی کارز هستند. موستانگ همچنین الهام بخش طراحی خودروهای اسپرت دیگری نظیر تویوتا سلیکا و فورد کاپری هم بود.

پیشینه[ویرایش]

فورد موستانگ پنج ماه زودتر از آغاز رسمی ساخت خودروهای مدل ۱۹۶۵ به بازار عرضه شد. به همین خاطر به مدل‌هایی که در این پنج ماه تولید شد لقب «مدل ۱۹۶۴ و نیم» داده‌اند. ساخت رسمی خودرو از ۹ مارس ۱۹۶۴ در دیربورن در ایالت میشیگان آغاز شد.

گفته می‌شود نام خودرو توسط جان نجار، طراح خودرو به خاطر علاقه‌اش به جنگنده‌های موستاتگ در جنگ جهانی دوم موستانگ انتخاب شد. جان نجار در سال ۱۹۶۱ با همکاری فیلیپ تی کلاک در طراحی پروتوتایپی همکاری کرد که موستانگ ۱ نام گرفت. موستانگ ۱ به طور رسمی در ۷ اکتبر ۱۹۶۲ در گرندپری ایالات متحده آمریکا در واتکینس گلن در نیویورک رونمایی شد. دن گارنی، راننده فرمول یک آن را در پیست راند و رکوردش کمی بیشتر از ماشین‌های فرمول ۱ بود.

روایت دیگری هم درباره انتخاب نام موستانگ وجود دارد. گفته می‌شود رابرت جی اگرت، مدیر تحقیقات بازار فورد این نام را انتخاب کرد. براساس این روایت آقای اگرت کتاب «موستانگ‌ها» نوشته جی. فرانک دوبی را که در سال ۱۹۶۰ چاپ شده بود از همسرش هدیه گرفت و بعداً همین نام الهام بخش نام کانسپت جدید فورد شد. او نام موستانگ را به فهرست نام‌هایی که درباره آن بحث بود اضافه کرد و دست آخر این نام با فاصله زیاد انتخاب شد. امتیاز این نام در آلمان در اختیار شرکت کروپ بود و فورد از خرید این امتیاز با قیمت ده هزار دلار سرباز زد و این ماشین تا دسامبر ۱۹۷۸ با نام «تی-۵» در آلمان فروخته شد.

نسل اول (۱۹۶۴-۱۹۷۳)[ویرایش]

پروژه ساخت موستانگ با کد تی-۵ ظرف ۱۸ ماه به مدیریت لی آیوکا و سرمهندسی دونالد ان فری انجام شد. خودرویی که در این پروژه ساخته شد دو نفره روباز بود و از موتور چهار سیلندر خورجینی آلمانی فورد تانوس استفاده می‌کرد و در ظاهر بسیار شبیه پونتیاک فیه‌رو بود. ادعا می‌شود تصمیم برای ساخت یک ماشین دو نفره به دلیل فروش کم فورد تاندربرد مدل ۱۹۵۵ کنار گذاشته شد. برای بزرگتر کردن بازار این خودرو تصمیم گرفته شد ماشین با ردیف دوم صندلی ساخته شود که جای پای کمی داشت. برای افزایش جای داخل ماشین کمی از فضای صندوق هم کم شده بود.

این خودرو در نسخه‌های متفاوت و مدل‌های متنوعی عرضه شده‌است، از جمله کبرا، جیوجیارو، شلبی، بلک ویدو، و غیره.

فورد در نمایشگاه خودروی نیویورک در سال ۲۰۱۳ نمونه‌ای از فورد موستانگ را به نمایش گذاشت که موتورش ۱۲۰۰ اسب بخار قدرت داشت. از این مدل که جی‌تی ۵۰۰ اس/سی ۱۰۰۰ نام دارد صد دستگاه ساخته شده و قیمت ۱۵۴ هزار و ۹۹۵ دلار است.[۱]

پانویس[ویرایش]

  1. «فورد ۱۲۰۰ اسب بخاری در نیویورک»(فارسی)‎. سایت خودرو، ۲۷ مارس ۲۰۱۳. بازبینی‌شده در ۱۲ فروردین ۱۳۹۲. 

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ فورد موستانگ موجود است.