فدراسیون کارگران آمریکا - کنگره سازمانهای صنعتی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

یکی از بزرگ‌ترین گروه فشار لابی در ایالات متحده آمریکا اتحادیه کارگری ” فدراسیون کارگران آمریکا - کنگره سازمانهای صنعتی ” American Federation of Labor - Congress of Industrial Organisations (AFL – CIO است که ۱۴ میلیون عضو دارد. این اتحادیه، در حقیقت اتحادیه اتحادیه‌های کارگری به شمار می‌آید و میان اتحادیه‌های کارگری متعدد هماهنگی ایجاد می‌کند.

سابقه تاسیس این اتحادیه قدرتمند به سال ۱۸۸۶ باز می‌گردد. در این سال، فدراسیون کارگری آمریکا The American Federation of Labor (AFL) به منظور حمایت از حقوق کارگران و مقابله با کارفرمایان تشکیل شد. با گسترش نظام سرمایه داری و پیشرفت صنایع از جمله صنایع اتومبیل سازی، نقش اتحادیه‌های کارگری رو به افزایش گذاشت و تعداد و تنوع آنان نیز گسترش یافت تا جائی که سرانجام در سال ۱۹۳۸ یک سازمان قدرتمند کارگری به نام کنگره سازمان‌های صنعتی The congress of Industrial Organisation (CIO) تاسیس شد. تقریباً تا ۲۰ سال بعد دوسازمان عمده کارگری درعرصه اجتماعی، از منافع کارگری دفاع می‌کردند و بعضاً رقابت‌های شدیدی نیز با یکدیگر داشتند . درسال ۱۹۵۵ با ادغام دو سازمان در یکدیگر و تشکیل AFL-CIO دومین گروه ذی نفوذ از لحاظ تعداد اعضا درایالات متحده شکل گرفت.

روند عضویت کارگران در AFL- CIO طی سالیان گذشته روبه کاهش گذاشته‌است و عمده‌ترین علت آن تحولات اجتماعی و توسعه رفاه کارگران بوده‌است. در حالی که در سال۱۹۵۶، ۳۳ درصد کارگران غیر کشاروزی عضو AFL –CIO بودند، این رقم در آستانه سال ۲۰۰۰ به ۱۶ درصد کاهش یافت. بعلاوه بسیاری ازکارگران اتحادیه‌های خاص خود را دارند که عضو AFL-CIO نیستند. از جمله انجمن ملی آموزش The National Education Association که منافع معلمین مدارس ایالات متحده را نمایندگی می‌کند.