فاگین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فاگین چشم به راه به دار آویخته شدن است.

فاگین یکی از شخصیت های داستانی منفی داستان الیور توئیست، نوشته ی چارلز دیکنز است. او در داستان با نام های دزد کالا ، اشراف زاده ی پیر خوشحال یا به سادگی یهودی نامیده می شود.

شخصیت[ویرایش]

زادگاه فاگین لندن است، نویسنده همواره با نگاهی پر انزجار به فاگین می نگرد. فاگین رهبر یک گروه خیابانی است که در آن کودکان خردسال را به جیب بری و کارهای جنایی وادار می کند و در برابر آن پول بسیار اندکی به آن ها می پردازد.

او شخصیتی دروغگو و غیر قابل اعتماد است و تکیه کلام او عزیز من (my dear) است. فاگین دوست پسر یکی از شخصیت های مثبت داستان، یعنی نانسی است، نانسی یک کارگر جنسی است ولی همواره می خواهد یک زندگی پاک و به دور از گناه داشته باشد. شخصیت او به خاطر بیش از حد خسیس بودنش کمی طنز آمیز است.

او به طور غیر مستقیم باعث مرگ نانسی می شود و در پایان کتاب به خاطر جنایت هایی که انجام داده به دار آویخته می شود و زندگی رقت انگیزش به پایان می رسد.

پایه و اساس شخصیت[ویرایش]

چارلز دیکنز نام فاگین را از یک دوست سفید پوست خود که در یک کارخانه چکمه سازی کار می کرد، برگرفته است.

یهودی ستیزی[ویرایش]

فاگین یکی از نمادهای یهودیان در ادبیات قرن ۱۹ ادبیات انگلیسی است. در نخستین نسخه ی کتاب الیور توئیست، بخش اول، ۲۵۷ بار به نژاد و آیین فاگین اشاره می کند که طوری برای خواننده تداعی می کرد که گویا بسیاری از جنایت ها و یا ویژگی های فاگین به خاطر یهودی بودنش است. در نسخه های پسین چاپ شده ی کتاب الیور توئیست، ۱۸۰ نمونه واژه ی یهودی از تمام برگ های کتاب پاک شد.

شخص چارلز دیکنز بعد ها در نامه ای به یکی از دوستانش این کارش را یک اشتباه بزرگ نامید؛ و گفت که این کار او به خاطر بیزاری از یهودیان نبوده به خاطر این بوده که در آن دورانی که کتاب را می نوشته، یهودیان بسیاری مانند فاگین کودکان تنگ دست و بی سرپرست به امید چند وعده خوراک و اندکی پول، به بزهکاری وادار می کردند.

فیلم، تئاتر و تلویزیون[ویرایش]

  • در سال ۱۹۲۲ در فیلمی از Lon CHANEY، کاراکتر فاگین را آلک گینس بازی کرد.

نمایش این فیلم به مدت سه در آمریکا، به اتهام یهودی ستیزی ممنوع بود.

منابع[ویرایش]

  • ویکی‌پدیای انگلیسی
    1. ^ Ackroyd، Peter (۳ September ۱۹۹۰). Dickens. Sinclair-Stevenson Ltd. pp. ۷۷–۷۸. ISBN ۱۸۵۶۱۹۰۰۰۵.
  1. ^ Sackville O'Donnell، Judith (۲۰۰۲). The First Fagin: the True Story of Ikey Solomon. Acland. ISBN ۰۹۵۸۵۵۷۶۲۴.
  2. ^ Montagu، Euan; Tobias، John J (۲۸ March ۱۹۷۴). The Prince of Fences: Life and Crimes of Ikey Solomons. Vallentine Mitchell & Co Ltd. ISBN ۰۸۵۳۰۳۱۷۴۶.
  3. ^ Dickens، Charles (۲۲ January ۱۹۸۲). Oliver Twist (A Bantam classic). Bantam USA. ISBN ۰۵۵۳۲۱۰۵۰۵.
  4. ^ a b c Lebrecht، Norman (۲۹ September ۲۰۰۵). "How racist is Oliver Twist?". La Scena Musicale. http://www.scena.org/columns/lebrecht/050929-NL-twist.html. Retrieved ۲۰۰۹-۰۲-۰۸.
  5. ^ Howe، Irving. "Oliver Twist - introduction". http://books.google.com/books?id=R63Gk3ntfFkC&lpg=PR19&ots=P4wFGPAxxu&dq=charles%20dickens%20"that%20class%20of%20criminal%20almost%20invariably%20was%20a%20Jew"&pg=PR19#v=onepage&q=&f=false. Retrieved ۲۰۰۹-۱۰-۲۱.
  6. ^ a b c Johnson، Edgar (۱ January ۱۹۵۲). "۴ - Intimations of Mortality". Charles Dickens His Tragedy And Triumph. Simon & Schuster Inc. http://dickens.ucsc.edu/OMF/johnson.html. Retrieved ۸ February ۲۰۰۹.
  7. ^ Nunberg، Geoffrey (۱۵ October ۲۰۰۱). The Way We Talk Now: Commentaries on Language and Culture. Houghton Mifflin Harcourt. pp. ۱۲۶. ISBN ۰۶۱۸۱۱۶۰۳۶.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]