شیوه معماری شیکاگو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یکی از بناهای شیوه معماری شیکاگو که در ۱۸۹۹ تکمیل شد

شیوه معماری شیکاگو یا مکتب معماری شیکاگو (به انگلیسی: The Chicago School of Architecture) نوعی شیوه معماری است که در بین سالهای ۱۸۸۰-۱۹۱۰ در آمریکا توسط یک گروه معمار برجسته در شیکاگو رواج یافت.

شهرت این گروه ساختن بناهای مرتفع بود که در جهان تا آن زمان دیده نشده بود.

از مشاهیر این گروه می‌توان به معماران زیر اشاره کرد:

برخی مکتب شیکاگو را به دو قسمت متقدم و متاخر تقسیم کرده اند.[۱]

منابع[ویرایش]