شکست سازه‌ای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

پایان یافتن ظرفیت باربری یک عضو از سازه و یا خود سازه، شکست سازه‌ای (به انگلیسی: Structural failure) نامیده می‌شود. شکست سازه‌ای زمانی اتفاق می‌افتد که تنش در مصالح به کار رفته در سازه، به حد نهایی مقاومت خود برسند. در نتیجهٔ این فرایند، شکست و یا تغییر شکل بیش از اندازه، حاصل می‌شود. در سازه‌ای که به خوبی طراحی شده باشد، نباید یک شکست موضعی باعث فروریختن آنی و یا حتی تدریجی سازه شود. مقاومت نهایی، یکی از حالات حدی است که باید در طراحی یک سازه، محاسبه شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Structural failure»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۵ آگوست ۲۰۱۱).