شبکه های همپوشان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شکل یک: یک شبکه همپوشان(به انگلیسی: overlay network)
شکل دو: مدلی از لایه های منطقی یک شبکه همپوشان(به انگلیسی: overlay network)

شبکه همپوشان(به انگلیسی: overlay network) شبکه رایانه‌ای است که بصورت منطقی در بالادست یک شبکه ی دیگر ساخته می شود. هر گره (شبکه) از این شبکه توسط یک لینک فیزیکی یا مجازی به گره ی متناظر در شبکه پایینی متصل است.
برای نمونه شبکه های رایانش توزیع‌شده، رایانش ابری,همتا به همتا (رایانه) و برنامه های مدل کارخواه-کارساز(به انگلیسی: client-server) همگی نمونه هایی از شبکه های همپوشان هستند چراکه همگی بر روی شبکه پایین دستی اینترنت اجرا می شوند.
خود شبکه ی اینترنت یک شبکه همپوشان(به انگلیسی: overlay network) بر روی شبکه تلفن به عنوان شبکه پایین دستی است.
البته امروزه صدا روی پروتکل اینترنت(به انگلیسی: VIOP) دوباره شبکه ی تلفنی است که بر روی شبکه اینترنت به عنوان شبکه پایین دستی ساخته شده است.

کابردهای شبکه های همپوشان[ویرایش]

در مخابرات[ویرایش]

شبکه های همپوشان در مخابراتبخاطر مزایای مدارگزینی و تجهیزات فیبر نوری استفاده میشوند.[۱] تمام ازتباطات مخابراتی دست کم شبکه ای همپوشان بر روی شبکه فیبر نوری هستند.

در اینترنت[ویرایش]

شبکه اینترنت خود به عنوان شبکه پایه برای ساخت شبکه های همپوشان(به انگلیسی: overlay network) ای استفاده میشود که تمایل به استفاده از مزایای مسیریابی (شبکه) بدون مشخص کردن نشانی پروتکل اینترنت(به انگلیسی: IP Address) دارند. برای نمونه جداول توزیع شده ی هش(به انگلیسی: distributed hash tables) می توانند برای مسیر یابی یک بسته با آدرس منطقی بکار روند.
امروزه شبکه های همپوشان(به انگلیسی: overlay network) می تواند به منظور بهبود اینترنت برای نمونه در ارایه جریان داده(به انگلیسی: streaming media) بکار روند.

فهرست شبکه های همپوشان[ویرایش]

شبکه های همپوشان بر مبنای مجموعه پروتکل اینترنت:

شبکه های همپوشان مبتنی بر پروتکل قرارداد داده‌نگار کاربر:

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]