سینمای سوم
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
سینمای سوم (به انگلیسی: Third Cinema) جنبشی در تاریخ سینما است که در کشورهای لاتین و آمریکای جنوبی در دهة شصت آغاز شد و هدف اصلیاش ایجاد سینمایی متفاوت با سینمای اول (سینمای هالیوود) و سینمای دوم (سینمای اروپا) بود. بنیانگزاران این جنبش، افرادی چون فرناندو سولاناس و اکتاو گتینو بودند. این افراد، سینمای آمریکا را سینمای کاپیتالیستی و سینمای اروپا را یک سینمای غیرسیاسی میدانستند و میخواستند از سینما به عنوان ابزاری ضداستعماری استفاده کنند. آنها تنها سینمایی را اصیل میدانستند که به جای سرگرمی، آگاهی سیاسی و مبارزه را هدف خود کرده باشد. از این جهت با داستانگویی در سینما مخالف بودند و سینمای مستند را شکل اصلی سینمای خود قرار دادند. [۱]
پانویس [ویرایش]
- ↑ کمالینیا، صص ۲۳۰-۲۳۱
فهرست منابع [ویرایش]
- کمالی نیا، فرزین، جنبشها و سبکهای سینمایی، انتشارات نگارهپرداز صبا، ۱۳۷۸
| این یک نوشتار خُرد پیرامون فیلم و سینما است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |