سیاست لبنسراوم

سیاست لبنسراوم (به آلمانی: Lebensraum im Osten)‏ (لبنسراوم به معنی لغوی "فضای حیاتی" اما اشاره به زمین و مواد اولیه دارد) یکی از ایده‌های سیاسی اصلی آدولف هیتلر، و بخش مهمی از ایدئولوژی نازی‌ها بود. این ایده در خدمت سیاست‌های توسعه طلبانه آلمان نازی و با هدف ارائه فضای اضافی برای رشد جمعیت آلمان مورد استفاده قرار می‌گرفت. هیتلر در کتاب نبرد من، اعتقاد خود را مبنی بر اینکه مردم آلمان نیاز به لبنسراوم (زمین و مواد اولیه) دارند و اینکه باید آن را از شرق تامین کنند را به تفصیل بیان می‌کند. از آنجایی که نژاد آلمان‌ها برتر محسوب می‌شد سیاست علنی نازی‌ها کشتن، تبعید، و یا بردگی جمعیت لهستانی، روس و دیگر اسلاوزبانان که از نژاد پایین تری تصور می‌شدند و جایگزینی آنها با آلمان‌ها بود.^{[نیازمند منبع]}

نظریه موافقان هیتلر

موافقان هیتلر، به خصوص نئونازی‌ها بر این نکته تاکید دارند که منظور آدولف هیتلر از فضای حیاتی در شرق اروپا بهره‌برداری صلح‌جویانه و از طریق روابط دوجانبه مانند روابط اقتصادی آلمان نازی و شوروی بوده است.^{[نیازمند منبع]}

منبع

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «سیاست لبنسراوم»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ‏۲۴ آوریل ۲۰۱۱).