سپیده رئیس سادات

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سپیده رئیس السادات
سپیده رئیس سادات در کنسرتی در آمستردام
سپیده رئیس سادات در کنسرتی در آمستردام
اطلاعات هنرمند
زادروز آذر ۱۳۵۹
اهل کشور ایران
سبک‌ها موسیقی اصیل ایرانی
کار(ها) خواننده و نوازنده موسیقی اصیل ایرانی
ساز(ها) سه‌تار
وب‌گاه سایت شخصی


سپیده رئیس‌سادات، (زادهٔ آذر ۱۳۵۹)، خواننده و نوازندهٔ سه‌تار است.

زندگینامه[ویرایش]

سپیده رئیس السادات در آذر ۱۳۵۹ به دنیا آمد. پدرش یکی از بزرگ زادگان ارسنجانی است. نه ساله بود که برای درک و دریافت ردیف آوازی محمود کریمی، به محضر شاگردی پریسا مشغول شد و هم زمان از رهنمون‌ها و راهنمایی‌های جواد لشکری و میلاد کیائی نیز بهره‌مند شد. سلفژ غربی را نزد ایرج برخوردار و نواختن سه‌تار را نزد ارشد طهماسبی و مسعود شعاری آغاز کرد و در ادامهٔ مسیر خود شانزده ساله بود که آشنایی و درک محضر پرویز مشکاتیان، دریچهٔ تازه‌ای از موسیقی این سرزمین را به رویش گشود. «کنج صبوری» خود محصول همان دوره از زندگی سپیده است که به آهنگسازی و سرپرستی پرویز مشکاتیان و هم‌خوانی علی رستمیان منتشر شد. در همان سال به مدت پنج شب به همراهی گروه نوروز در فرهنگسرای نیاوران به روی صحنه رفت.

وی پس از پایان تحصیل در هنرستان گرافیک در سال ۱۳۸۱ موفق به اخذ مدرک لیسانس با گرایش نقاشی گردید و در سال ۱۳۸۷ از دانشکده ادبیات و فلسفه دانشگاه بولونیا در رشتهٔ موزیکولوژی دانش آموخته شد. سپیده هم‌زمان با تحصیل در دانشگاه بولونیا، برای چندین سال متوالی از محضر محمدرضا لطفی نیز بهره برد. او در مدت اقامت شش ساله خود در ایتالیا، به اجرا و همکاری در سازمان‌ها و رسانه‌هایی همچون یونسکو، واتیکان، رای (رادیو و تلویزیون ملی ایتالیا) و بی بی سی طی چندین کنسرت به همراه نوازندگان ایرانی و غیر ایرانی، به شناساندن موسیقی ایران زمین پرداخت. سپیده هم اکنون ساکن کانادا است و در دانشگاه تورنتو، در رشتهٔ اتنوموزیکولوژی (موسیقی‌شناسی قومی) تحصیل و پژوهش می کند.

آثار[ویرایش]

موسیقی فیلم[ویرایش]

  • ”Terra Sancta“ (سرزمین مقدس) ساختهٔ سیرو مرلو، کارگردانی فیلم: سرجو ماتزوکی و فابریتزیو پالافری، سپیده رئیس سادات: (خواننده، سه‌تار)، گروه کر زکینو دورو به رهبری سابرینا سیمونی، ضبط در بولونیا، ایتالیا، سال ۱۳۸۵؛ نشر سال ۱۳۸۶

ببینید و بشنوید[ویرایش]

سپیده رئیس سادات در شبکه‌های اجتماعی[ویرایش]

منبع[ویرایش]