سالمندی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سالمندی به سال‌های نزدیک یا پیشی‌گرفته از میانگین طول عمر بشر اشاره دارد و بنابراین پایان چرخهٔ حیات انسان می‌باشد. افراد سالمند قابلیت‌های احیاشوندهٔ محدودی دارند و بیش از دیگر بزرگسالان در معرض بیماری، سندرم‌ها و کسالت هستند. زیست‌شناسی سالمندی، تحت عنوان پیری مطرح می‌شود. علم پیری‌شناسی به مطالعهٔ پزشکی روند پیری، و پیرپزشکی به مطالعهٔ بیماری‌هایی که سالمندان بدان مبتلا می‌شوند، مربوط است.

به طور قراردادی سن شروع سالمندی را 60 سالگی قرار داده اند و این سن را به عنوان نقطه شروع پیری پذیرفته اند[۱]. هرچند در برخی افراد، پدیده پیری خیلی زودتر شروع می شود و در بسیاری دیگر، این پدیده برای سال های بعد نیز به تعویق می افتد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • Old age، مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی، برداشت شده در ۷ ژوئیه ۲۰۱۱.
  1. «تعریف سالمندی»(فارسی)‎. وبلاگ گاهنامه صدای سلامت (گاهنامه خبری آموزشی معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی مشهد). بازبینی‌شده در 14 آبان 1392.