زبان شنگانی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| شنگانی | ||
|---|---|---|
| خیتسونگا | ||
| سخنگویان | ||
| کل سخنگو | 3.7 میلیون | |
| خانوادههای زبانی | نیجرکنگو | |
| وضعیت رسمی | ||
| زبان رسمی در | ||
| تنظیم کننده | مقررات رسمی | |
| کدهای زبان | ||
| ISO 639-1 | ts | |
| ISO 639-2 | tso | |
| ISO 639-3 | tso | |
| یادداشت: این صفحه ممکن است دارای کدهای یونیکد باشد. | ||
زبان شنگانی یا زبان تسونگا از زبانهای بانتو و از خانواده زبانهای نیجر-کنگویی رایج در جنوب شرق آفریقاست که قریب به چهار میلیون گویشور دارد. این زبان زبان بومی قبایل تسونگا است که تنها در آفریقایی جنوبی از مقام زبان رسمی برخوردار است. زبان شنگانی به خطی برگرفته از الفبای لاتین نوشته میشود. این زبان گویش های متفاوتی را در زیمبابوه و در ماپوتو و اینهامبانه دارد. همچنین رابطه این زبان و زبان زولو در حد روابط دو گویش است.
منابع [ویرایش]
| این یک نوشتار خُرد پیرامون زبان و زبانشناسی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |