ریوند
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
ریوَنْد (به اوستایی: رِئِوِنْت) به معنای جلال و شکوه نام شهر نیشابور یا شهری در نزدیکی نیشابور پیش از ساسانیان بوده است که علت شهرت آن آتشکده آذربرزینمهر بوده است.ریوند همچنان نام کوهی در نزدیکی این شهر بوده است.این ناحیه در کتاب اوستا و فرهنگ مزدیسنا رَئِوَنتَ (به معنی دارای شکوه و جلال) معرفی گردیده که در فارسی امروز «ریوند» می گویند. ریوند در اوستا کوهستانی است مقدس. در همین کتاب آمده است:
| « |
ای آذر اهورا مزدا! کوه ریوند مزدا! آفریده! شما را ستایش و خشنودی و آفرین! |
» |
محل دقیق این شهر مورد اختلاف است.اما با توجه به وجود خرابه های آتشکده آذربرزینمهر در نزدیکی روستای برزنون شهرستان نیشابور ریوند در شمال غربی شهر کنونی نیشابور واقع شده است.این شهر همچنین ناحیه ای بین نیشابور و بیهق را شامل می شده است.
- «نیشابور و آتش اهورایی» نوشته احمدرضا سالم. کتاب ماه هنر، آذر و دی 1383، ص 146-152. کتاب ماه هنر
- نیشابور شهر فیروزه نوشته فریدون گرایلی