ریشه‌یابی اندروید

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تلفن‌هایی چون نکسوس ۵، بخشی از سری‌های گوگل نکسوس، اجازه دسترسی ریشه‌ای را می‌دهد.

ریشه‌یابی (به انگلیسی: Android rooting) یا روت‌کردن اندروید ویژه تلفن‌هایی می‌باشد که سیستم‌عامل اندروید روی آنها نصب است. عملیات ریشه‌یابی دستیابی به تمامی تنظیمات و دسترسی به پرونده‌های پنهان‌شده دستگاهی که توسط کارخانهٔ سازنده طراحی و امنیت‌گذاری شده است می‌باشد.

کاربران با ریشه‌یابی می‌توانند دسترسی به قسمت‌هایی از گوشی و سیستم‌عامل را داشته باشند و کارکردهای جدید و بیشتری روی آن اجرا کنند. در ضمن برخی از نرم‌افزارهای کارآمد که کاربران حرفه‌ای با آن کار می‌کنند برای نصب نیاز به اندروید روت‌شده دارند، چون آن نرم‌افزارها دسترسی بیشتری را نسبت به نرم‌افزارهای معمولی احتیاج دارند.

مزایای ریشه‌یابی[ویرایش]

  • کنترل کامل روی گوشی.
  • توانایی دیدن پرونده‌هایی که آندروید با آنها کار می‌کند.
  • حالت ریکاوری برای انجام کارهای تخصصی (Custom Recovery).
  • تعویض تصاویر هنگام بوت شدن گوشی.
  • اجرای برنامه‌هایی که نیاز به کنترل بیشتری در سیستم دارند.
  • به شما اجازه می‌دهد تا انتخاب کنید کدام برنامه به روت دسترسی داشته باشد (اَبر-کاربر: Super User).
  • مدیریت برنامه‌ها به شما اجازه می‌دهد برنامه‌هایی را ببندید که در حالت عادی قادر به بستن آنها نیستید.
  • تهیه پشتیبان از گوشی می‌توانید یک پوشه روی کارت ِ اِس.دی خود بسازید و همه APKهایی رو که نصب کرده‌اید را در آن کپی کنید.
  • تغییر محل نصب برنامه‌ها به کارت ِ اِس.دی.
  • اورکلاک کردن با دسترسی کامل بر روی سخت افزار گوشی

معایب ریشه‌یابی[ویرایش]

  • رستور پشتیبانی گوشی از دست می‌رود یعنی به حالت RESET FACTORY باز نخواهد گشت.
  • گوشی از ضمانت خارج می‌شود.

پانویس[ویرایش]