رایش
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
رایش (به آلمانی: Reich) واژه ایست برای امپراتوری و کشور. این اصطلاح را اولین بار مولروان دن بروک با کتاب رایش سوم (۱۹۲۴) باب کرد. واپسین دولتی که رایش خوانده شد دولت آدولف هیتلر بود که به رایش سوم شناخته میشود. رایش در بن معنای ثروت و نیرومندی را میرساند و گاه به ریخت رایخ برگردانمیشود.
[ویرایش] منبع
داریوش آشوری. دانشنامه سیاسی. انتشارات مرواريد، ۲-۲۲-۶۰۲۶-۹۶۴.
