دینشاه ایرانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

دینشاه ایرانی (۱۳۱۷ - ۱۲۶۰ ش)، مترجم و نویسنده هندی و زاده شده در شهر بمبئی است. [۱] وی از پارسیان هند و از پیشوایان مشهور زرتشتیان بمبئی بود. دینشاه، در سال ۱۳۱۱ به همراه رابیندرانات تاگور (شاعر سرشناس هندی) به ایران سفر کرد. [۲] او دیوان حافظ را به انگلیسی ترجمه کرد و از شعرای معاصر ایران تذکرهای ترتیب داد و با ترجمه‌ٔ منتخبی از اشعار آنان چاپ کرد. وی سرانجام در سن پنجاه و هفت سالگی در شهر بمبئی درگذشت. پارسیان، از جمله دینشاه ایرانی در زمینه تاریخ ایران باستان نیز دارای تالیفات متعددی هستند: کتاب اخلاق ایران باستان، فلسفه ایران باستان و سخنوران دوران پهلوی، از نوشته‌های دینشاه ایرانی هستند. [۳]

آثار[ویرایش]

از آثار دینشاه ایرانی می‌توان به این موردها اشاره کرد:

مرگ[ویرایش]

دینشاه ایرانی در اواسط آبان ۱۳۱۷ هجری شمسی مطابق اواسط رمضان ۱۳۵۷ هجری قمری در بمبئی درگذشت و در چهاردهم رمضان همان سال در تهران در مدرسه فیروز بهرام از مدارس زرتشتیان مجلس ختم مجللی برایش گرفتند که شمار زیادی از اعیان و فضلا و ادبا و شعرا در آن مجلس حضور یافتند.

منابع[ویرایش]

  1. «لغت‌نامه‌ی دهخدا». 
  2. «چند نقاشی نادر از رابیندرانات تاگور به فروش رفت». وب‌گاه بی‌بی‌سی فارسی، ۲۶ خرداد ۱۳۸۹. بازبینی‌شده در ۲۳ مهر ۱۳۸۹. 
  3. «ايرانی تباران هند». روزنامه جام جم، ۸ اردیبهشت ۱۳۹۰.