دیلما روسف

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دیلما روسف
دیلما روسف
۳۶مین رئیس‌جمهور برزیل
مشغول به کار
تاریخ انتصاب
۱ ژانویه ۲۰۱۱
معاون رئیس‌جمهور میچل تمر
پس از لوئیس ایناسیو لولا داسیلوا
رئیس دفتر رئیس جمهور برزیل
وزیر معادن و انرژی
مشغول به کار
ژانویه ۲۰۰۳ – ژوئن ۲۰۰۵
اطلاعات شخصی
تولد دیلما وانا روسف
۱۴ دسامبر ۱۹۴۷(۱۹۴۷-12-۱۴) ‏(۶۶ سال)
بلو هوریزونته، میناس گرایس
ملیت  برزیل
حزب سیاسی حزب کارگر برزیل
فرزندان پائولا
پیشه ، سیاستمدار
دین کلیسای کاتولیک
امضاء

دیلما وانا روسف (به بلغاری: Дилма Вана Роуссеф) (زادهٔ ۱۴ دسامبر ۱۹۴۷) اقتصاددان و سیاست‌مدار برزیلی است که در انتخابات ریاست جمهوری این کشور در سال ۲۰۱۰ به عنوان رییس جمهور منتخب، برگزیده شد. او نخستین زنی‌است که در تاریخ این کشور بدین مقام می‌رسد.[۱] وی در سال ۲۰۱۳ از سوی مجلهٔ فوربس بعد از آنگلا مرکل به عنوان دومین زن قدرتمند جهان شناخته شد.[۲]

زندگی شخصی[ویرایش]

دیلما از یک پدر بلغاری مهاجر و مادری برزیلی زاده شده است. وی در مدرسه کاتولیک‌های فرانسوی زبان تحصیل کرد و در دهه ۱۹۶۰ میلادی به گروه‌های چریکی مبارز پیوست. در دهه ۷۰ دستگیر شد و تحت شکنجه‌های شدیدی قرار گرفت و بعد از آزادی از انجام فعالیت‌های سیاسی منع شد. بعد از آن وارد دانشگاه شد و در رشته اقتصاد مدرک کارشناسی را کسب کرد. وی همواره شیوهٔ مبارزاتی خود را از نوع سیاسی می‌دانست و گرایشی به مبارزات مسلحانه نداشته. در دهه ۸۰ وارد فعالیت‌های دولتی شد و پست‌های متعددی را کسب کرد که از میان آنها می‌توان به انتصاب به عنوان وزیر انرژی ایالتی اشاره کرد. آخرین منسب حکومتی وی قبل از ریاست جمهوری، رئیس دفتری رئیس جمهور داسیلوا بوده است.

وی در سال ۲۰۰۹ به سرطان غدد لنفاوی دچار شد و ماه‌ها تحت شیمی درمانی قرار گرفت و توانست سلامتی خود را بازیابد.[۳]

قبل از ریاست جمهوری[ویرایش]

دیدار دیلما روسف با باراک اوباما به همراه داسیلوا در کاخ سفید

وی به دلیل مبارزات سیاسی که در خلال سالهای ۱۹۶۴ تا ۱۹۸۵ انجام داده بود، ۳ سال را در زندان به سر برد و متحمل شکنجه نیز شد. پس از سقوط دیکتاتوری نظامی در برزیل، وی به عنوان یکی از بنیانگذاران حزب دموکراتیک کارگر این کشور شروع به فعالیت کرد.

وی در سال ۲۰۰۳ به سمت وزیر انرژی در کابینه لولا داسیلوا منصوب شد و ۲ سال بعد وظیفه رئیس دفتری وی را بر عهده گرفت.[۴]

انتخابات ریاست جمهوری[ویرایش]

دور نخست انتخابات ریاست جمهوری برزیل در سال ۲۰۱۰ در تاریخ ۳ اکتبر بر‌گزار شد و روسف توانست ۴۷ درصد آراء را در مقابل ۳۳ درصد خوزه سرا، نامزد حزب راست میانه بدست آورد. بدین ترتیب هیچیک از نامزدها نتوانستند اکثریت آراء (نصف+۱) آراء را کسب کنند و انتخابات به دور دوم کشیده شد.

روسف در دور دوم انتخابات ریاست جمهوری برزیل که در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۰ توانست با کسب ۵۶ درصد آراء، سرا را شکست دهد. کارشناسان حمایت لولا داسیلوا از وی را یکی از عوامل مهم در پیروژی وی بر شمرده‌اند.[۵] محمود احمدی نژاد در پیامی، ضمن تبریک پیروزی وی در انتخابات، ابراز امیدواری کرد که روابط ایران و برزیل در دوره آتی گسترش یابد.[۶]

باراک اوباما، رئیس جمهور آمریکا درگفتگوی تلفنی با دیلما روسف پیروزی او را تاریخی خواند.[۷]

دیلما روسف ضمن مخالفت با اعدام سکینه محمدی آشتیانی، حکم سنگسار را بربریت خواند.[۸]

دوران ریاست جمهوری[ویرایش]

روسف در روز شنبه، ۱ ژانویه ۲۰۱۱ سوگند ریاست جمهوری برزیل را ادا کرد. وی در این مراسم از تلاش‌های ۸ ساله داسیلوا جهت ریشه‌کنی فقر در برزیل قدردانی کرد.[۹]

در یک رقابت بسیار نزدیک در دور دوم انتخابات ریاست جمهوری برزیل در سال ۲۰۱۴, دیلما روسف برای دومین بار پیاپی به عنوان رئیس جمهور برگزیده شده است. شمارش رسمی آرا نشان داد که خانم روسف ۵۱.۴۵ درصد آرا را کسب کرد و رقیبش آسیو نیوس ۴۸.۵۵ درصد آرا را به دست آورد. میزان مشارکت در دور اول ۸۰ درصد بود. [۱۰]

منابع[ویرایش]

  1. «دیلما روسف، نخستین رئیس جمهوری زن در برزیل شد». وب‌گاه آفتاب، ۱۰ آبان ۱۳۸۹. بازبینی‌شده در آبان ۱۳۸۹. 
  2. http://www.bbc.co.uk/persian/world/2013/05/130522_an_forbes_powerlful_women_list_merkel.shtml
  3. [رحمتی]. «انتخاب اولین رئیس جمهور زن در ثروتمندترین کشور آمریکای لاتین». وب‌گاه دیپلماسی ایرانی. ۱۱ آبان ۱۳۸۹. بازبینی‌شده در ۶ نوامبر ۲۰۱۰. 
  4. زندگینامه بانوی آهنین؛ تداوم واگرایی در روابط برزیل و آمریکا خبرگزاری مهر
  5. تهمینه بختیاری. «پیروزی روسف با کارت داسیلوا». شبکه خبر، ۱۰ آبان ۱۳۸۹. سیاسی. بازبینی‌شده در ۶ نوامبر ۲۰۱۰. 
  6. پیام تبریک احمدی‌نژاد برای رییس‌جمهوری جدید برزیل همشهری
  7. «US hails first female Brazilian leader's 'historic' victory». آسوشیتد فری پرس. بازبینی‌شده در ۶ نوامبر ۲۰۱۰. 
  8. «مخالفت روسف با اعدام سکینه محمدی آشتیانی». دویچووله فارسی، ۳ نوامبر ۲۰۱۰. 
  9. BY GERALD JEFFRIS AND MATTHEW COWLEY. «Rousseff Takes Reins in Brazil»(انگلیسی)‎. وال استریت ژورنال، ۱ ژانویه ۲۰۱۰. World. بازبینی‌شده در ۲ ژانویه ۲۰۱۰. 
  10. . http://www.bbc.co.uk/persian/world/2014/10/141026_u04_rousef_brazil. 

پیوند به بیرون[ویرایش]