دوربین راپاترونیک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

دوربین راپاترونیک که مختصر شده عبارت (به انگلیسی: Rapid Action Electronic) می‌باشد دوربینی است که به منظور عکسبرداری فوق سریع از رویدادهایی که با سرعت زیاد روی می‌دهند مورد استفاده قرار می‌گیرد و توسط هارولد ادگرتون (به انگلیسی: Harold Edgerton) در سال‌های ۱۹۴۰ اختراع شد و برای اولین بار به منظور ثبت رویدادهای رخ داده حین انفجارهای اتمی در سال ۱۹۵۲ مورد استفاده قرار گرفت.[۱] زمان عکسبرداری توسط این دوربین حدود ۱۰ نانوثانیه است.

منابع[ویرایش]