دفاع غیر نظامی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۴۷°۲۳′۳۱″ شمالی ۸°۳۱′۳۷″ شرقی / ۴۷.۳۹۱۹۴° شمالی ۸.۵۲۶۹۴° شرقی / 47.39194; 8.52694

نشان متمایز «دفاع غیر نظامی»، تعریف شده توسط مقررات حقوق بین‌الملل بشردوستانه که قرار است به عنوان یک نشان حفاظتی به کار برده شود.

دفاع غیر نظامی مجموعه‌ای از چاره‌بینی‌های عمومی-دولتی دفاعی و محافظتی است که به منظور حمایت از اهالی، امور اقتصادی و قلمروی یک کشور وضع می‌شود تا هنگام سرزدن عملیات‌های جنگی اجرایی شوند. ویژگی مهم این سازمان‌ها و مجموعه‌ها این است که اعضایشان همه از میان شهروندان غیرنظامی هستند.

وظیفه‌های اساسی[ویرایش]

وظیفه‌های اساسی دفاع غیر نظامی یک کشور عبارتند از:

  • از پیش و در زمان صلح و آسایش، با نقشه گرفتن و گذرانیدن چاره‌بینی‌های دفاع غیر نظامی همراه با آماده ساختن اهالی و قلمروی کشور بهر حمایت و دفاع، هنگام سرزدن عملیات‌های جنگی و استوار نگاه داشتن فعالیت‌های اقتصادی در زمان جنگ؛
  • تأسیس و در حال آمادگی دائمی نگاه داشتن مقام‌های اداره، نیروها و ابزارها و لازمه‌های دفاع غیر نظامی، سامانهٔ اداره، علاقه‌مندسازی و آگاه‌سازی، برای اجرای وظیفه‌ها در زمان جنگ؛
  • تشکیل، آماده ساختن و در حال آمادگی دائمی نگاه داشتن قسمت‌های جنگی و به جز آن، زودعملی دسته‌های دفاع غیر نظامی، ساختارهای نجاتدهی و نیروهای غیرجنگی دفاع غیر نظامی برای اجرای وظیفه‌ها همراه با حفظ اهالی، فعالیت‌های اقتصادی و مرزهای کشور در زمان جنگ؛
  • تشکیل اندوخته‌های احتیاطی جابه‌جایی اموال مخصوص دفاع غیر نظامی؛
  • تشکیل ذخیره‌های احتیاطی آذوقه و دارو؛
  • تشکیل هواپیمای حیاتی رهبری‌کننده و فرماندهی - سرداران مقامات اداره و نیروهای دفاع غیر نظامی، جهت اجرای وظیفه‌هایشان در زمان جنگ؛
  • آموزش دفاع غیر نظامی به مردم؛
  • انجام نظارت دولتی با رعایت نمودن اصول فنی-مهندسی دفاع غیر نظامی، هنگام تهیهٔ لایه‌های ساختمانی، بناهای ساخته شده، استقامتی و به کار بردن آنها؛
  • تشکیل شبکه‌های دیده‌بانی و نظارت آزمایشگاهی دفاع غیر نظامی؛
  • به سرعت آگاهانیدن اهالی از تهدید سرزدن و آغاز عملیات‌های جنگی، خطر هوایی، رادیواکتیو، شیمیایی، زیست‌جنگ‌افزاری (جنگ‌افزارهای میکروبی و باکتریایی) و خطرهای دیگر؛
  • جای‌گردانی (جابه‌جا نمودن) و تخلیهٔ اهالی از شهرهای دارای گروه دفاع غیر نظامی و دیگر محل‌های مسکونی به ویژه دارای جمعیت زیاد، از منطقه‌های تحت تهدید قرارداشته و ناحیه‌های نزدیک مرز به محل‌های بی‌خطر؛
  • پناه دادن اهالی در مناطق محافظتی و تأمین لوازم حفظ فردی و دارویی برای آنها؛
  • گذرانیدن چاره‌بینی‌هایی برای پنهان کردن روشنایی در محل‌های غیر نظامی‌نشین و مناطق اقتصادی؛
  • انجام دادن کارهای نجاتدهی و تأخیرناپذیر؛
  • برآوردن نیازهای اولیهٔ مردمی که در نتیجهٔ عملیات‌های جنگی زیان دیده‌اند، از جمله خدمت‌رسانی پزشکی، فراهم آوردن جای زیست و دیدن چاره‌های ضروری دیگر؛
  • مبارزه با آتش‌سوزی‌هایی که در نتیجهٔ عملیات‌های جنگی به وقوع می‌پیوندند؛
  • معین نمودن و نشان دادن محلهایی که دچار آلودگی‌های رادیواکتیوی، شیمیایی، جنگ‌افزارهای زیستی... گشته‌اند؛
  • برقرار کردن و نگاه داشتن ترتیبات در محلهایی که در نتیجهٔ عملیات‌های جنگی زیان دیده‌اند؛
  • تأمین فعالیت خدمات دفاع غیر نظامی در زمانی جنگ؛
  • دفن نمودن جسدها هنگام جنگ؛
  • تهیه و عملی نمودن چاره‌ها برای نگاه داشتن مناطقی که برای فعالیت استوار اقتصادی و زندگانی مردمی، در وضعیت جنگی ضروریند؛
  • تأمین آمادگی دائمی نیروها و واسطه‌های دفاع غیر نظامی.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • قانونی جمهوری تاجیکستان دربارهٔ «دفاع غیر نظامی»، باب ۱، ماده ۱ و ۳.
  • ویکی‌پدیای انگلیسی، بازدید در ۲۴ آوریل ۲۰۰۹.