داگویل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Dogville - داگویل
کارگردان لارس فون تریر
نویسنده لارس فون تریر
بازیگران نیکول کیدمن
هریت آندرسون
لورن باکال
پل بتانی
پاتریشیا کلارکسون
توزیع‌کننده کلمبیا پیکچرز
تاریخ انتشار ۱۹ مه ۲۰۰۳ (میلادی)
مدت زمان ۱۷۸ دقیقه
کشور دانمارک
زبان انگلیسی
بودجه ۱۰ میلیون دلار
پیش از ماندرلی

صفحه در وب‌گاه IMDb

صفحه در وب‌گاه All Movie

داگویل (به انگلیسی: Dogville) نام فیلمی درام ساخته شده در سال ۲۰۰۳ به کارگردانی لارس فون تریه کارگردان دانمارکی و بازی نیکول کیدمن است. فون تریه برای ساخت این فیلم نامزد نخل طلای بهترین کارگردانی در جشنواره فیلم کن شد.

از نکات برجسته این فیلم، فیلمبرداری تمام این فیلم سه ساعته در استودیو و طراحی صحنه منحصربه‌فرد آن است، به صورتی که هیچ کدام از خانه‌ها در یا دیوار ندارند.

برخی منتقدان سینمایی همچون راجر ایبرت این فیلم را از لحاظ سیاسی یک فیلم ضدآمریکایی می‌دانند.[۱]

داگویل اولین قسمت از سه گانه ی "آمریکا، سرزمین فرصت های طلایی" است که قسمت دوم آن مندرلی در سال 2005 اکران شد و قسمت سوم آن "واشنگتن" هنوز ساخته نشده است.

شخصیتها[ویرایش]

جیمز کان درنقش پدر

داستان[ویرایش]

خطر لوث‌شدن: آنچه در زیر می‌آید ممکن است قضیه یا پایان ماجرا را لو دهد!

این فیلم به مبحث عشق و فاشیسم می پردازد. انسانهای بزرگ و پیام آوران دردمندی که با ایثار تمام دارایی خود، سعی در آگاه کردن مردم و جامعه دارند. در این فیلم می توان شاخه ای از طنز را نیز مشاهده کرد.اینکه راوی داستان را اینگونه آغاز می کند که مردم داگویل همه انسانهای خوبی هستند.اما با جلو رفتن فیلم می بینیم که تمامی اهالی این دهکده با این دختر زیبا رو است که عقده ها و ضعفهایشان رو می شود و باز به دلیل همین حقارت اشتباهات و ضعفهای خود را به گردن او می اندازند. دختر جوانی که دختر یک گنگستر است از دست پدرش می‌گریزد و وارد داگویل دهکده کوچکی می‌شود. او در صدد برقراری ارتباط با اهالی دهکده است. مردم اول بسیار سرد با وی برخورد می‌کنند اما جوانی که او را یافته به او کمک می‌کند تا مردم دهکده او را بپذیرند. پس از مدتی همه چیز عوض می‌شود. مردمی که ابتدا به دلیل سر و وضع آراسته ی او با او با احترام برخورد می کردند حال با او مثل یک کلفت برخورد می کنند. دختر جوان هم نهایت زیبایی را دارد و هم ثروت و هم شهرت را اما بدلیل مستقل شدن و خود ساخته شدن و خود شدن از نزد پدرش می گریزد. حتی در این فیلم می توانیم کودکان را ببینیم که از کودکی با وقاحت و خشونت و کینه رشد می یابند. برخورد تنها پسر بچه دهکده با گریس را می توان دید که چه طور دروغ می گوید و تهمت می زند. در پایان زمانی که دختر به این نتیجه می رسد که این مردم اصلاح پذیر نیستند، و حتی اعتمادی که به تنها روشنفکر این جامعه (تام) می کند و بی اعتمادی و دروغ می بیند، و حتی مورد تجاوز اهالی دهکده قرار می گیرد، تصمیم به ترک و فرار می گیرد که باز با بی اعتمادی رو به رو می شود و او را زندانی می کنند و سپس تماس تام با گانگستر منجر به نابودی خود این دهکده می شود. دهکده ای اصلاح ناپذیر! این دهکده در هرجای دنیا می تواند باشد. چرا که داگویل است.

واکنش‌ها[ویرایش]

مریم میرزاخانی این فیلم را از جمله فیلم‌های مورد علاقهٔ خود توصیف کرده و در مورد آن گفته که «چیدمان و دیواری وجود ندارد، شما خودتان می‌بایست آنها را تجسم کنید»[۲]

پانویس[ویرایش]

  1. Ebert & Roeper, Reviews for the Weekend of March 27 - 28, 2004
  2. «PopSci's Fourth Annual Brilliant 10». بازبینی‌شده در ۱۴ اوت ۲۰۱۴. «One of Maryam Mirzakhani's favorite movies is Dogville, a stark look at Depression-era America. "There are no walls and no sets. You have to fill a lot in for yourself," she says.»