خیار غبن
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
واژهٔ غبن در لغت به معنی خدعه، نیرنگ، نقض عهد و … به کار میرود.[۱][۲] در اصطلاح حقوقی خیار غبن یعنی، زیان ناشی از عدم تعادل بین عوضین در زمان معامله که به زیاندیده بعد از آگاهی به غبن، حق فسخ میدهد.[۳][۴] هریک از متعاملین که در معامله غبن فاحش داشته باشد، بعد از علم به غبن میتواند معامله را فسخ کند.[۵] غبن در صورتی فاحش است که عرفاً قابل مسامحه نباشد.[۶]
بنابراین غبن باید فاحش باشد، و این فاحش بودن به این معنی است که کاملاً از نظر عرف آشکار باشد.[۷]
جستارهای وابسته [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- ↑ شیخ فخرالدین طریحی، مجمعالبحرین، ج۶، ص۲۸۸
- ↑ سید ابوالقاسم الموسوی الخوئی، مصباح الفقاهه فی المعاملات، ج۶، ص۲۳۵
- ↑ محمد جعفر جعفری لنگرودی، فلسفه عمومی حقوق بر پایه اصالت عمل، ص. ۳۱۶.
- ↑ مرتضی قاسم زاده، حقوق مدنی، مختصر قراردادها و تعهدات
- ↑ مادهٔ ۴۱۶ قانون مدنی
- ↑ مادهٔ ۴۱۷ قانون مدنی
- ↑ حسین صفایی، قواعد عمومی قراردادها، جلد ۲، ، ص. ۲۸۰.
| این یک نوشتار خُرد حقوقی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |