حد سرمایش دوپلر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

دمای دوپلر و یا حد سرمایش دوپلر کمترین دمای قابل دستیابی با روش سرمایش دوپلر ؛یکی از روش های سرمایش لیزری؛ است.

هنگامی که یک فوتون که در خلاف جهت اتم حرکت می کند توسط اتم جذب می شود ،سرعت اتم به دلیل قوانین پایستگی تکانه کاهش می یابد.همچنین ،وقتی یک فوتون از این اتم برانگیخته گسیل می شود ، تکانه ی اتم افزایش می یابد.اما چون جهت گسیل فوتون ها تصادفی است ،از این افزایش تکانه میانگین آن ها اهمیت می یابد.در نتیجه میانگین زمانی این افزایش تکانه ناچیز خواهد بود.به دلیل اینکه عرض خط گذارهای استفاده شده برای سرمایش دوپلر، \gamma، زیاد است ، این پدیده دمای کمینه قابل دستیابی به وسیله ی سرمایش دوپلر را تعیین می کند:

T_{Doppler} = h \gamma /2k_{B}

که در آن k_{B} ثابت بولتزمان و h ثابت پلانک است.

دماهای بسیار پایین تر از دمای دوپلر به کمک روش های دیگری نظیر سرمایش سیزیف قابل دست یابی هستند.[۱]

پانویس[ویرایش]