جابلسا
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
جابلَسا شهری است در عالم مثال که در مغرب قرار گرفته است. میگویند هزار دروازه دارد و بر سر هر دروازه هزار پاسبان نشسته است. به اعتقاد محققین منزل نهایی سالک است [۱]. جابلسا گاهی نماد جای بسیار دور است و گاهی نیز رمزی از عالم ارواح، مثال، برزخ و یا آخرین مرحله سلوک عرفانی است [۲].
جابلسا در مقابل جابلقا قرار دارد که دورترین شهر در شرق است. این دو شهر در ادبیات فارسی زیاد استفاده شده اند.