گدایی
گِدا، مُتِکَدی، یا دَریوزهگر به شخصی اطلاق میشود که از طریق درخواست کمک مادی از مردم ارتزاق میکند و با ایجاد حس ترحم از مردم پول میستاند و این کار به صورت حرفه وی محسوب گردد.
در ادبیات جهان گدا در پایینترین رده اجتماعی آمده است و اغلب برای نشان دادن وجه تمایز پایگاههای اجتماعی از مثال شاهزاده و گدا استفاده شده است. معروفترین اثر ادبی شاهزاده و گدا اثر مارک تواین میباشد. این اختلاف پایگاههای اجتماعی در ادبیات فارسی نیز توسط مقایسه شاه و گدا بسیار آمده است.
در گفتار عامیانه ایرانیان به شخص سمج و ضعیفنما اصطلاحاً «مثل گداهای سامره» گفته میشود. این به این خاطر است که گداهای شهر سامره عراق در میان ایرانیان مسافر در قدیم بخاطر سماجت و مزاحمتآفرینی زبانزد شده بودند.[۱]
محتویات |
ریشهشناسی [ویرایش]
«گدا» یعنی کسی که در گه (گاه) به معنی مکان یا زمان و یا هر دو، درخواست (دا) نماید.
گدایان معروف [ویرایش]
پانویس [ویرایش]
- ↑ فرهنگ معین، سرواژهٔ گدا.
منابع [ویرایش]
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ گدایی موجود است. |
