تولید پراکنده
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
تولید پراکنده، تولید نامتمرکز، انرژی نامتمرکز، یا انرژی پراکنده، به تولید برق از منابع کوچک انرژی گفته میشود. در حال حاضر، کشورهای صنعتی بیشتر برقشان را در تاسیسات بزرگ متمرکز مثل سوخت فسیلی (زغال سنگ، گاز)، هستهای یا برقآبی تولید میکنند. این نیروگاهها هزینهها را به خوبی کاهش می دهند، اما برق را معمولاً به مسافتهای دور منتقل می کنند و محیط زیست را تحت تاثیر قرار می دهند.
تولید پراکنده روش دیگر است. این روش حجم تلفات انرژی در برق منتقل شده را کم میکند زیرا برق بسیار نزدیک جایی که در آن مصرف می شود، یا حتی در همان ساختمان، تولید می شود. این کار اندازه و تعداد خطوط قدرتی که باید ساخته شوند را کم میکند.
