تریامسینولون
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| نام آیوپاک | (11β,16α)-9-fluoro-11,16,17,21-tetrahydroxypregna-1,4-diene-3,20-dione |
|---|---|
| شمارهٔ CAS | ۱۲۴-۹۴-۷ |
| فرمول شیمیایی | |
| گروه دارویی | ضدالتهاب استروئیدی |
| PubChem | CID 31307 |
| جرم مولی (گرم بر مول) | ۳۹۴٬۴۳۴ |
| نیمه عمر | ۸۸ دقیقه |
| متابولیسم | کبدی |
| دفع | ادراری- مدفوعی |
| پیوند پروتئینی | ۹۸ ٪ |
| موارد مصرف | مسکن ضدالتهاب ضدحساسیت |
| راه استعمال | دهانی- تزریق داخل عضلانی و مفصلی- موضعی |
| اشکال دارویی | قرص ۴ میلی گرم و ویال۱۰ و ۲۰ و ۴۰ میلیگرمی |
| مصرف در بارداری | A |
تریامسینولون (به انگلیسی: Triamcinolone)
رده: داروهای کورتیکواستروئید.
اشکال دارویی: آمپول، پماد و اسپری
محتویات |
موارد مصرف [ویرایش]
تریامسینولون یک ترکیب گلوکوکورتیکوئید صناعی است که به دلیل آثار ضدالتهابیش در بیماریهای مختلفی مانند اگزما، آلرژی، لوپوس، پسوریازیس، آلوپسی، آسم و آرتریت خودایمنی استفاده میشود.
مکانیسم اثر [ویرایش]
تریامسینولون با تاثیر بر رونویسی DNA در هسته ویا با اثر بر رسپتورهای غشایی مانند سایر گلوکوکورتیکوئیدها عمل میکند. این داروها با مهار آزادسازی فسفولیپیدها اثرات ضدالتهابی دارد.
عوارض جانبی [ویرایش]
در مصرف موضعی گلودرد، سرفه، آبریزش، آتروفی پوست و... در مصرف سیستمیک سردرد، سرگیجه، افزایش فشارخون، پوکی استخوان و... ازعوارض جانبی این دارو هستند.
جستارهای وابسته [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- فرهنگ داروهای ژنریک ایران، دکتر حشمتی، ۱۳۸۷