تاب (بازی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کودکی در حال تاب‌بازی

تاب (که در افغانستان 'گاز' گفته می‌شود) صندلی یا نشیمنی است که با طناب یا زنجیر آویزان می‌شود و زمانی که به حرکت دربیاید به حرکت نوسانی خود مانند یک پاندول ادامه می‌دهد تا جایی که با کشیده شدن یا دخالت نیرویی خارجی متوقف شود. این وسیله معمولاً در زمین بازی کودکان، سیرک یا ایوان و حیاط خانه‌ها قرار می‌گیرد. تاب وسیلهٔ بازی محبوبی میان کودکان است.

در زمین‌های بازی، معمولاً چند تاب از یک چارچوب فلزی یا چوبی آویزان می‌شوند تا چند کودک بتوانند به طور همزمان با آن بازی کنند. تاب‌ها در شکل‌ها و اندازه‌های گوناگون یافت می‌شوند. برای نوزادان و کودکان نوپا، تاب‌های مخصوصی وجود دارد که سوراخ‌هایی برای قرار گرفتن پای کودک در آن تعبیه شده‌است. این نوع تاب کودک را در وضعیت متعادل (قائم) نگه می‌دارد و شخص دیگری (والدین، خواهر و برادر، یا...) تاب را به حرکت در می‌آورد.

در بعضی جاها، برای کودکان بزرگ‌تر، نشیمن تاب را از پارچهٔ برزنتی انعطاف‌پذیر، تایر باد شده، پلاستیک یا چوب درست می‌سازند. در حیاط خانه‌ها، معمولاً با یک تکه چوب یا تخته که با طناب دو سر آن را به درختی بسته‌اند، تاب درست می‌کنند. کودکان بزرگ‌تر گاهی می‌توانند تاب را تا فاصلهٔ ۵ متر از سطح زمین بالا ببرند.

در کشور ایران کودکان هنگام تاب خوردن ترانه تاب تاب عباسی را می‌خوانند.

یک تاب سنتی استونیایی

انواع تاب[ویرایش]

تاب با تایر ماشین[ویرایش]

تاب با تایر ماشین

این تاب با استفاده از یک تایر ماشین ساخته می‌شود. معمولاً یک تایر نو یا کهنه را با طناب از درختی آویزان می‌کنند. در زمین‌های بازی مجهز از تایرهای نو و بزرگ‌تر از اندازهٔ معممول استفاده می‌شود و معمولاً حفاظ فلزی مدوری برای افزایش ایمنی دور آن قرار می‌گیرد و با زنجیر از یک میلهٔ آهنی یا چوبی آویزان می‌شود. ممکن است تایر به حالت عمودی یا افقی با سه زنجیر متقارن آویزان شود، یا زنجیرهای یک طرف بیشتر از طرف دیگر باشد. تایر افقی گنجایش سه کودک یا بیشتر را دارد. بچه‌ها با کمک زنجیرها خود را به نوبت بالا می‌کشند و سوار تاب می‌شوند. برخی از کودکان شیرین‌کاری‌های خطرناکی با تاب تایری انجام می‌دهند.

تاب طنابی[ویرایش]

تاب طنابی تابی است که با بستن یک سر طناب به شاخهٔ درخت، پل، یا هر سازهٔ مرتفع دیگر درست می‌شود. معمولاً سر دیگر طناب را گره می‌زنند یا می‌پیچانند تا فرد بتواند خود را روی تاب نگه دارد. تاب‌های طنابی اغلب در جاهایی بسته می‌شوند که تاب‌سوار بتواند در نهایت طناب را رها کند و داخل آب بپرد.

تاب ویژه کودکان نوپا[ویرایش]

تاب ویژه کودکان نوپا، به شکل یک سطل است و سوراخ‌هایی در آن تعبیه شده تا پای کودک از آن رد شود. یا به شکل یک سطل نیمه است و کمربند ایمنی جلوی آن بسته می‌شود تا کودک بیرون نیفتد

تاب نیمکتی[ویرایش]

تاب نیمکتی

این نوع تاب برای استفادهٔ بزرگسالان است و نشیمن آن شبیه یک نیمکت است که معمولاً سه نفر روی آن جا می‌شوند. این نوع تاب جایگزینی برای صندلی گهواره‌ای در فضای بیرون از خانه است. ممکن است تاب نیمکتی به سقف ایوان خانه بسته شود و یا در یک چهارچوب مجزا قرار بگیرد و قابل حمل باشد. ممکن است سایبانی هم برای آن در نظر گرفته شود.

کیکینگ[ویرایش]

تاب کیکینگ

کیکینگ نام ورزشی است که در استونی انجام می‌شود. بازیکنان سعی می‌کنند تاب بلندی را که دسته‌هایش از میله‌های محکم فولادی ساخته شده ۳۶۰ درجه حول محور افقی بچرخانند.

ننو[ویرایش]

ننو یکی از انواع تاب است. ننو از پارچه‌ای سبک درست می‌شود و معمولاً آن را میان دو درخت می‌بندند و روی آن دراز می‌کشند.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «(Swing (seat». ویکی‌پدیای انگلیسی. بازبینی‌شده در خرداد ۱۳۹۰.