ببرهای تامیل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
زنانی از گروه ببرهای تامیل در حال رژه

ببرهای آزادی‌خواه تامیل ایلم (به تامیلی: தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள்)، معروف به ببرهای تامیل، یک گروه نظامی جدایی‌طلب در سری‌لانکا است. این گروه هم اکنون توسط ۳۲ کشور یک گروه تروریستی شناخته شده‌است.[۱] بر اثر نبرد نیروهای ارتش سریلانکا و ببرهای تامیل ۲۵۰ هزار نفر آواره شدند. این نبرد که از سال ۱۹۸۳ جریان داشت، ۷۰ هزار قربانی گرفته‌است.[۲]

این گروه در مه سال ۱۹۷۶ پایه‌گذاشته شد و به مرور زمان تبدیل به یک جنبش خشن جدایی‌طلب برای ایجاد یک ایالت مستقل در شمال و شرق سری‌لانکا شده‌است. ببرهای تامیل سال‌ها برای استقلال خود جنگیدند و در این راه افراد بسیاری هم کشته شدند. آن‌ها بعد از ۲۶ سال نبرد نظامی سرانجام تسلیم دولت شدند و سلاح‌های خود را بر زمین گذاشت. آن‌ها در بیانیه اینترنتی خود گفتند:

غیرنظامیان تامیلی قربانی بمباران، بیماری و گرسنگی می‌شوند. راه دیگری پیش روی ما نیست، جز اینکه سلاح‌هایمان را زمین بگذاریم.[۳]

و در پایان نیز روز دوشنبه، ۱۸ مه ۲۰۰۹ (۲۸ اردیبهشت ۱۳۸۸)، تلویزیون دولتی سری‌لانکا به نقل از منابع نظامی این کشور گزارش کرد که مقاومت شورشیان مسلح تامیل که در محاصره نیروهای دولتی بودند به طور کامل در هم شکسته و ولوپیلای پرابهاکاران، رهبر سازمان ببرهای آزادیبخش تامیل ایلم، در جریان این نبرد نهایی کشته شده‌است.

پیشینه[ویرایش]

جنگ‌های داخلی سری‌لانکا یکی از طولانی‌ترین جنگ‌های داخلی تاریخ معاصر بود که از سال ۱۹۷۲ آغاز شد و بالاخره در ماه مه ۲۰۰۹ بعد از شکست جدایی‌طلبان تامیل به پایان رسید. سازمان ملل می‌گوید دست‌کم ۱۰۰ هزار نفر در این جنگ‌ها کشته و صدها هزار نفر دیگر مجروج یا بی‌خانمان شده‌اند.[۴]

شکل‌گیری مقاومت تامیل یا «ببرهای تامیل» با خواست آن‌ها برای تشکیل یک دولت مستقل در شمال این کشور همراه بود. پاسخ دولت، اعدام‌های قانونی، شکنجه، ناپدید شدن‌ها و استفاده از بمب‌های خوشه‌ای و سلاح‌های شیمیایی علیه آن‌ها بوده‌است. در پاسخ، ببرها هم دست به جنایت زدند، بمب‌گذاری‌های انتحاری و آدم‌ربایی.

ببرهای تامیل قوی‌ترین و پیشرفته‌ترین جنبش ضد دولتی در دنیا به شمار می‌آمدند. آنها می‌توانستند با هواپیما به مواضع دولتی حمله کنند، ماهواره‌ها را مورد هجوم الکترونیک قرار داده از کار بیندازند، و توانایی زیادی در جنگ‌های چریکی داشتند. ببرهای تامیل علاوه بر بعد نظامی در بعد سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی نیز برای خود تشکیلات مهمی دست وپا کرده بودند. سازمان سیاسی آنها توانسته بود شبه دولتی برای خود درست کنند و در بعد اقتصادی هم بانک‌ها و نهادهای اقتصادی آنها در شهرها و مناطق تحت سلطه اشان فعال بود. رادیو، تلویزیون و مدارس تحت نظر رهبران ببرها نیز تا آخرین روز به حیات خود ادامه داد.

مقام‌های سریلانکا می‌گویند ۱۱ هزار عضو پیشین شورشیان تامیل را در اردوگاه‌های بازپروری قرار داده و ۶۳۰ نفر دیگر را در این برنامه‌ها قرار خواهند داد. کمیته بین‌المللی صلیب سرخ اجازه ورود به این اردوگاه‌ها را ندارد و برخی از دولت‌ها و طرفداران حقوق بشر از این برنامه‌ها ابراز نگرانی کرده‌اند. اما دولت سریلانکا مدعی است این برنامه‌ها موفقیت‌آمیز بوده‌اند.[۵]

منابع[ویرایش]

  1. Council on Foreign Relations”. 
  2. دویچه‌وله فارسی، ۱۸ مه ۲۰۰۹
  3. «ببرهای تامیل دیگر نمی‌غرند»(فارسی)‎. دویچه وله، ۲۸ اردیبهشت ۱۳۸۸. بازبینی‌شده در اردیبهشت ۱۳۸۸. 
  4. دویچه‌وله فارسی: ۲۳ مارس ۲۰۱۲.
  5. بی بی‌سی فارسی: ۲۰۱۲.