بای‌پس قلبی ریوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بای‌پس قلبی ریوی
مداخله درمانی
A heart–lung machine (upper right) in a جراحی کنارگذر شریان کرنری.
آی‌سی‌دی-۹-سی‌ام: 39.61
سمپ D002315

تخمین زده می شود از هر سه بزرگسال آمریکایی یک نفر مبتلا به یک یا چند بیماری قلبی عروقی باشد . در سراسر دنیا هر ساله 1/25 - 1 میلیون جراحی قلب بزرگسال انجام میشود که شایعترین عمل جراحی قلب کنارگذر شریان کرونری CABG با روش مرسوم on-pump یعنی با کمک بای پس قلبی ریوی ( CPB) میباشد.

بای پس قلبی ریوی[ویرایش]

بای پس قلبی ریوی فرمی از گردش برون پیکری(ECC) می باشد که در آن خون بیمار بیرون از سیستم عروقی،تعیين مسير شده و عملکرد قلب، ریه ها و گاهی کلیه ها، به طور موقت توسط تکنولوژی جانشین تقليد می شود.با آماده شدن مدار و اکسپوز شدن رگها پروسه ی استاندارد نیاز به این دارد که بیمار به طور کامل قبل از کانولاسیون ضد لخته دريافت کند. با تجويز هپارین به طور متناوب در سراسر طول پروسه برای حفظ سطح درمانی هپارین، حداقل ميزان قابل قبول زمان لخته فعال شده ACT)) مونیتور می گردد. وقتی بیمار آنتی کوآگولیت و کانوله شد،CPB می تواند آغاز شود.پس از پروسه جدا ساختن بیمار از CPB ،با پروتامين اثر ضد انعقادی هپارین خنثی می شود.

خطرات[ویرایش]

CPBدارای اثرات هموستاتیک فراوان می باشد. تماس خون با لوله ها و مخازن پمپ یک تحریک شدید برای شروع پاسخ های التهابی محسوب شده و منجر به فعال شدن سیستم هموستاتیک می شود . اگر چه هموستاز جراحی ناکافی شایع ترین دلیل از دست دادن خون بعد از CPB می باشد ولی اختلالات انعقادی به طور قطع رخ می دهد و می تواند همراه با خونریزی میکروواسکولر غیر قابل قبول باشد. مواجهه خون با اکسیژناتور و مدارCPB باعث فعال سازی پلاکت، دگرانولاسیون و تجمع پلاکتی می شود. بعلاوه ترومبوسيتوپنی نسبی معمولاً بعد از CPB در نتیجه همودیلوشن و تجمع، چسبندگی و تخریب پلاکت رخ می دهد. معمولاً این اختلالات پلاکتی مرتبط با CPB از لحاظ بالینی مهم نمی‌باشند؛ زیرا اختلالات انعقادی که به درمان پلاکت نیاز دارند، در بیمارانی که تحت عمل جراحی قلبی قرار گرفته اند رخ نمی‌دهد. با اين وجود مشکلات خون ريزی در تعدادی از بيماران ايجاد می شود.

دلیل دیگر اختلال انعقادی محصول ترومبین و فیبرینولیز می باشد. ترومبین به وسیله سرکوب مسیرهای انعقادی داخلی و خارجی و بوسیله فعال سازی پلاکتها تولید می شود و فقط تا حدودی بوسیله هپارین در طی CPB سرکوب می گردد. توليد مداوم ترومبین در طی CPB باعث مصرف Low Grade فاکتورهای چند گانه در آبشار انعقادی می شود. اگر CPB طولانی شود این فاکتورها ممکن است تخليه شوند. روند انعقاد با آزادسازی پلاسمینوژن از سلولهای آسیب دیده اندوتلیال شروع شده و فیبرینولیز به عنوان یک واکنش ذاتی از این روند جلوگیری می کند.در صورت فیبرینولیز شدید به علت تخلیه فیبرینوژن ممکن است کوآگولوپاتی مصرفی ایجاد شود. به علاوه فیبرینولیز تأثیرات زیانبار مهمی به جای می گذارد زیرا محصولات تخريب فیبرین و پلاسمین باعث جلوگیری از عملکرد پلاکت می شوند .

شایع ترین علت خونریزی وسیع در بیماران جراحی قلبی، فیبرینولیز و مهار فعالیت پلاکتی توسط CPB به ویژه در بیماران مسن می باشد. اولین عارضه در جراحی قلب نیازمند به CPB، خونریزی می باشد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «cardiopulmonary bypass»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۶ اردیبهشت ۱۳۹۱).