بائو دای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بائو دای، واپسین پادشاه ویتنام.

بائو دای (ویتنامی: Bảo Đại) (زاده چهارشنبه ۳۰ مهر ۱۲۹۲ برابر ۲۲ اکتبر ۱۹۱۳ - درگذشته چهارشنبه ۸ مرداد ۱۳۷۶ برابر ۳۰ ژوئیه ۱۹۹۷) آخرین امپراتور سلسلهٔ نگوین در ویتنام و در واقع آخرین پادشاه ویتنام.

او در سال ۱۹۲۶ به پادشاهی رسید و تحت حمایت فرانسه و ژاپن تا پایان جنگ جهانی دوم به سلطنت ادامه داد و در این هنگام، به سال ۱۹۴۵، توسط ویت مین به بیرون رانده شد.

او در سال ۱۹۴۹ به ویتنام برگشت تا رئیس دولتی شود که فرانسوی‌ها در مقابل دولت کمونیستی هو شی مین تشکیل داده بودند. پس از جداسازی ویتنام در ۱۹۵۴، بائو تا سال بعد که توسط رئیس جمهور انگو دین دیم عزل شد، پادشاه باقی‌ماند.

پس از عزل او تا آخر عمر در تبعید زندگی کرد.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

ویکی‌پدیای انگلیسی.