ایزوترم جذب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ایزوترم جذب (به انگلیسی: absorption isotherm) رابطه‌ای ریاضی (تجربی یا تحلیلی) است که مقدار تعادلی ماده (معمولاً گاز) جذب شده بصورت شیمیایی یا فیزیکی بر روی سطح یک جامد معین را با تغییرات فشار گاز در دمای ثابت بیان می‌کند. برخی از متداول‌ترین مدل‌های ارائه شده برای ایزوترم‌های جذب عبارتند از:

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • M. Albert Vannice, Kinetics of Catalytic Reactions, Springer Science+Business Media, Inc., United States of America, 2005 ISBN 0-387-24649-5