ایالت لا ریوخا، آرژانتین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ایالت لا ریوخا
Provincia de La Rioja
ایالت
Flag of ایالت لا ریوخا
Flag
Official seal of ایالت لا ریوخا
Seal
محل استان لاریوخا در نقشهٔ آرژانتین
محل استان لاریوخا در نقشهٔ آرژانتین
La Rioja province (Argentina), departments and capital.png
مختصات: ۲۹°۲۶′ جنوبی ۶۶°۵۱′ غربی / ۲۹.۴۳۳° جنوبی ۶۶.۸۵۰° غربی / -29.433; -66.850مختصات: ۲۹°۲۶′ جنوبی ۶۶°۵۱′ غربی / ۲۹.۴۳۳° جنوبی ۶۶.۸۵۰° غربی / -29.433; -66.850
کشور  آرژانتین
مرکز ایالت لاریوخا
Government
 • فرماندار لوئیز بدر اره را
مساحت
 • کل
۸۹٬۶۸۰ km۲ (۳۵٬۰۰۰ sq mi)
جمعیت (۲۰۰۱)
 • جمعیت ۲۸۹٬۹۸۳
 • تراکم
۳٫۲/km۲ (۸٫۴/sq mi)
نام اهلیت Riojano
منطقه زمانی ART (یوتی‌سی ۳-)
کد ایزو ۳۱۶۶ AR-F
وب‌گاه www.larioja.gov.ar

ایالت لا ریوخا (به اسپانیایی: Provincia de La Rioja) یکی از ۲۳ ایالت آرژانتین، واقع در غرب کشورمی باشد

با ایالات کاتامارکا، کوردوبا، سان لوئیز و سان خوان مرز مشترک دارد.

مشخصات[ویرایش]

  • مرکز: لا ریوخا
  • مساحت : ۸۹۶۸۰ کیلومتر مربع
  • جمعیت : ۲۸۹۹۸۳ نفر (تا ۲۰۰۱)
  • فرماندار : لوئیز بدر اره را (beder Herrera)

تاریخچه[ویرایش]

سنگ نبشته‌های پارک ملی تالامپایا که پیشینه‌ای ۱۲ هزار ساله دارند شواهدی مبنی بر زیست بومیانی پیش از ورود اسپانیایی‌ها به دست می‌دهند. پس از ورود فاتحان اسپانیایی به آن منطقه و در سال ۱۵۹۱ میلادی، شهر نووا ریوخا توسط خوان رامیرز ولاسکو و تحت تابعیت ایالت توکومان بنا نهاده شد. در سال ۱۶۳۰ بومیان کالچاکیس علیه بیگانگان اسپانیایی قیام کردند که توسط فرمانده آلبورنوز پایان داده شد. با ایجاد بخش‌هایی که تحت سلطه فرمانفرماهایی کل بودند، لاریوخا با تمام ۱۰ هزار ساکنانش، قسمتی از بخش کوردوبا گردید اما در سال ۱۸۲۰ م. استقلال خود را از به دست آورد.

پس از آن تلاش‌هایی از سوی برناردینو ریوا داویا، اولین رئیس جمهور برگزیده آرژانتین، جهت وضع قانون اساسی ای مرکزگرا صورت گرفت. در مقابل، اهالی ریوخا به همراه خوان فاکوندو کوئیروگا، چهرهٔ محبوب آن خطه، خواهان استقلال بیشتر برای لاریوخا بودند. این مطالبه حتی تا پس از قتل کوئیروگا ادامه یافت. سرانجام پس از یک دوره بی ثباتی داخلی در آرژانتین، ایالت به کنفدراسیون آرژانتین پیوست.


موج مهاجرت‌ها از اروپا بین ۱۸۸۰ تا ۱۹۳۰ به لاریوخا نسبت به ایالات دیگر کم تر بود. از جمله مهاجران لاریوخا می‌توان به سوریه‌ای و لبنانی‌ها اشاره کرد. خانواده کارلوس منم menem – از چهره‌های سیاسی بنام کشور – از مهاجران اهل سوریه بودند که در دهه ۱۹۲۰ ساکن لاریوخا شدند.

جغرافیا و اقلیم[ویرایش]

آب و هوای لاریوخا خشک تا نیمه خشک با تابستان‌های گرم و زمستان‌هایی کوتاه است. میزان بارش سالانه ۲۰۰ میلیمتر می‌باشد.

اقتصاد[ویرایش]

Parral Samay Huasi.jpg

اقتصاد لاریوخا در بخش کشاورزی با اینکه درصد کمی از کل اقتصاد کشور را تشکیل می‌دهد، محصولات گوناگونی تولید میکند. به سبب شرایط جغرافیایی و اقلیم خشک، کشاورزی در کنار رودهای دائمی واحه‌ها به عمل می‌آید (مزارع پنبه، زیتون، خشکبار و انگور).

از منابع درآمدزای ایالت میتوان به تولید شراب (۸ میلیون لیتر در سال)، پرورش دام (به سبب پوست و چرم)، معادن اورانیوم، صنعت کنسرو سازی و توریسم (جاذبه‌های جهانگردی مانند پارک ملی تالامپایا و شهر چیله کیتو ) اشاره نمود.

تقسیمات سیاسی[ویرایش]

Parapente Famatina.jpg
Museo Botánico Chirau Mita.jpg

ایالت لاریوخا به ۱۸ بخش (دپارتمان) تقسیم میشود.

  • ۱ –بخش آرائوکو
  • ۲ – بخش لاریوخا
  • ۳ – بخش کاسترو باروس
  • ۴ – بخش چامیکال
  • ۵ – بخش چیله کیتو
  • ۶- بخش کرونل فیلیپه واره لا
  • ۷ – بخش فاماتینا
  • ۸ – بخش خنرال آنخل ویسنته پنیالوزا
  • ۹ – بخش خنرال بلگرانو
  • ۱۰ – بخش خنرال خوان فاکوندو کوئیروگا
  • ۱۱ – بخش خنرال لامادرید
  • ۱۲- بخش خنرال اوکامپو
  • ۱۳ – بخش خنرال سان مارتین
  • ۱۴ – بخش اینده پندنسیا
  • ۱۵ – بخش روساریو ورا پنیالوزا
  • ۱۶ – بخش سان بلاس ا
  • ۱۷ – بخش ساناگاستا
  • ۱۸ – بخش وینچینا

منابع[ویرایش]

ویکی‌پدیای انگلیسی