اچ‌ام‌اس بیگل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اچ‌ام‌اس بیگل
PSM V57 D097 Hms beagle in the straits of magellan.png
مالک Royal Navy Ensign
سفارش داده: ۱۶ فوریه ۱۸۱۷
به آب اندازی: ۱ ژوئن ۱۸۱۸
شروع کار: ۱۱ مه ۱۸۲۰
مامور شدن: ۱۸۲۰
مشخصات اصلی
درازا: ۹۰٫۳ فوت (۲۷٫۵ متر)
پهنا: ۲۴٫۵ فوت (۷٫۵ متر)
فرورفتگی در آب: ۱۲٫۵ فوت (۳٫۸ متر)

اچ‌ام‌اس بیگل (به انگلیسی: HMS Beagle) یک کشتی متعلق به نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا با ۱۰ عراده توپ به طول ۹۰٫۳ فوت (۲۷٫۵ متر) بود که مابین سال‌های ۱‍۸۲۰ الی ۱۸۴۵ به سه مسافرت دوردست دریایی رفت و در سفر دوم آن چارلز داروین زیست‌شناس بریتانیایی به جهت انجام تحقیقات علمی مسافر آن بود. ناخدای کشتی در آن سفر ستوان رابرت فیتزروی بود. او به لحاظ مذهبی یک بنیادگرا بود و در پایان سفر به دلیل مشارکت در کمک به پژوهش داروین خود را سرزنش می‌کرد. در هنگام سخنرانی داروین در دانشگاه آکسفورد حاضر شد و با بالای سر گرفتن انجیل حضار را دعوت به اعتقاد به کلام خالق کرد.[۱]، سرانجام پس از پنج سال مقابله با افسردگی، با پاره کردن گلوی خود با تیغ خودکشی کرد.

سفر داروین به همراه اچ‌ام‌اس بیگل در سراسر جهان


منابع[ویرایش]

  1. The History of Modern Psychology [تاریخ روانشناسی نوین]. ترجمهٔ علی‌اکبر سیف و دیگران. نشر دوران, 1392. ISBN ‎978-964-6221-39-0. 
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «HMS Beagle»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۱ نوامبر ۲۰۱۳).
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Robert FitzRoy»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۰۹ آوریل ۲۰۱۳).

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ اچ‌ام‌اس بیگل موجود است.