آی‌تریپل‌ئی ۸۰۲٫۱۱جی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

IEEE ۸۰۲.۱۱g-۲۰۰۳ یا IEEE ۸۰۲.۱۱g یکی از استانداردهای IEEE می باشد که در سال ۲۰۰۳ به تصویب رسید.این استاندارد تعمیم یافته ی استاندارد ۸۰۲.۱۱b میباشد و نرخ انتقال داده ها در آن با استفاده از روش مدلاسیون OFDM یا CCK حداکثر برابر ۵۴ مگابیت بر ثانیه است.استانداردهای ۸۰۲.۱۱a و ۸۰۲.۱۱g به صورت اسمی نرخ انتقال داده ی بالاتری را نسبت به استاندارد ۸۰۲.۱۱b ارائه می دهند که برای تحقق این نرخ انتقال به صورت عملی، سلول هایی با تراکم بالاتر نیاز است.برای مثال، یک نقطه دسترسی می‌تواند نرخ انتقال ۵۴ مگابیت بر ثانیه را حداکثر تا ده ها فوت فراهم کند، در صورتی که نرخ انتقال ۱۱ مگابیت بر ثانیه تا صدها فوت قابل گسترش است.زیرا برای فراهم ساختن نرخ انتقال بالاتر، نسبت سیگنال به نویز باید در گیرنده ها بالا باشد.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]