آشناغریبی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آشناغریبی یکی از مفاهیم ویژه روانکاوی فرویدی و بیانگر حالتی می باشد که در آن دو وجه متناقض آشنا و غریب، همزمان بروز می یابند. فروید، آشناغریبی را بیانگر ظهور امیال دفع شده در عالم خارج می داند.

آشناغریبی واجد تظاهرات متعددی از قبیل ترس از تاریکی، هراس از تنهایی، جن و پری و روح و شبح می باشد؛ در این حالت یعنی هنگامی که من نفسانی در نهایت قرابت با خویشتن به سر می برد، به ناگهان خود را در هیأت موجودی کاملاً بیگانه می بیند. [۱]

منابع[ویرایش]