بارق (قبیله)
ظاهر
بارق یکی از قبائل عرب اصلیِ عربستان سعودی بود، بارق متعلق به قبیله باستانی ازد[۱] است که بسیاری از خاندانها به آن تعلق دارند تا آنجا که به عنوان اصل و نسب مطرح است، اوس و خزرج و بنیخزاعه بانو،[۲] و دیگران همه به آل-ازد تعلق دارد. قبیلهٔ بارق پس از ویرانیِ سد مأرب برای سومین بار در قرن اول پیش از میلاد مهاجرت کرده بودند.[۳]
کایتانی بر آن است که قبیلهٔ بارق پس از ظهور اسلام بر شرک خود باقی ماندند.[۴] اما به نوشتهٔ ابن سعد، در «عام الوفود» هیئتی از بارق نزد پیامبر اسلام آمدند و اسلام آوردند، و با محمد پیمان بستند.[۵] از همراهی این قبیله با مسلمانان در جنگهای نخستین اسلامی نیز شواهد فراوانی وجود دارد.[۶]
بزرگان و مشاهیر بارق
[ویرایش]- عروة بن جعد بارقی.
- امالخیر بنت حریش.
- حذیفة بارقی.
- سراقةبن مرداس بارقی. شاعر و اهل ذوق بود و بسیار به نزد پادشاهان میرفت و خوش سخن بود.
- معقر بارقی: از شاعران عرب دوران جاهلی بود.
- عرفجه بن هرثمه بارقی: رجوع به هرثمة و اصحاب جزایر شود.
- عبداﷲ علی بن عبداﷲ بارقی:وی از عبدالله بن عمر روایت کرده. مجاهد گوید: علی ازد در رمضان در هر شب قرآن ختم میکرد.
- حیان بن ایاس بارقی ازدی: از صحابه بود و از ابن عمر روایت کرد و شعبه از وی روایت دارد.
- ابوالنصر عاصم بن هلال بارقی: از صحابه و امام مسجد ایوب سختیانی بود.
- عمروبن نعجة یشکری بارقی: وی از علی روایت کرد و ابواسحاق سبعی از او روایت دارد.
پانویس
[ویرایش]- ↑ ;Dāʼirat al-maʻārif-i buzurg-i Islāmī ،
- ↑ ;Sahâif ül-ahbâr fî vekâyi il-asâr,
- ↑ لغتنامه دهخدا: بارق واژه یاب (به نقل: ریحانة الادب)
- ↑ به نقلِ د.ا.د. ترک، همانجا.
- ↑ ; دانشنامه جهان اسلام المؤلف : مؤسسه دائرةالمعارف الفقه الاسلامی مجلد : ۵ صفحة: ۱۹۷۰ [پیوند مرده]،
- ↑ رجوع کنید به طبری، ج ۲، جزء ۳، ص ۲۳۲، ۲۴۲؛ ابن اثیر، ج ۲، ص ۳۱۰.
منابع
[ویرایش]- ویکیپدیای انگلیسی
- ویکیپدیای عربی