یکشنبه خونین (۱۹۷۲)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
یکشنبه خونین (۱۹۷۲)
بخشی‌ از the Troubles
Edward Daly Bloody Sunday.jpg
Father Edward Daly waving a blood-stained white handkerchief while trying to escort the mortally wounded Jackie Duddy to safety
موقعیت دری (شهر)، شهرستان لندندری، ایرلند شمالی
مختصات ۵۴°۵۹′۴۹″شمالی ۷°۱۹′۳۲″غربی / ۵۴٫۹۹۶۹۶۷۴°شمالی ۷٫۳۲۵۵۵۸۱°غربی / 54.9969674; -7.3255581مختصات: ۵۴°۵۹′۴۹″شمالی ۷°۱۹′۳۲″غربی / ۵۴٫۹۹۶۹۶۷۴°شمالی ۷٫۳۲۵۵۵۸۱°غربی / 54.9969674; -7.3255581
تاریخ 30 January 1972
16:10 (UTC+00:00)
نوع هدف
تیراندازی کور
اسلحه‌ها L1A1 SLR rifles
درگذشتگان 14 (13 immediate, 1 died 4 ½ months later)
مجروحان
14+ (12 from gunshots, two from vehicle impact, others from rubber bullets and flying debris)
مرتکبان نیروی زمینی بریتانیا
(Parachute Regiment)

یکشنبه خونین – گاهی اوقات به نام کشتار باجساید[۱] – نیز شناخته می‌شود، حادثه‌ای خونین است که در ۳۰ ژانویه ۱۹۷۲ در منطقه باجساید در از دری ایرلند شمالی اتفاق افتاد. در این حادثه سربازان انگلیسی به ۲۶ شهروند غیر مسلح که در راهپیمایی اعتراضی علیه توقیف دیمیتریوس شرکت کرده‌بودند آتش گشودند. چهارده نفر در اثر این تیراندازی جان خود را از دست دادند که سیزده نفر آن‌ها در حین این حادثه کشته شدند و نفر چهادهم چهار ماه بعد بر اثر جراحات حاصل از این تیراندازی جان خود را از دست داد.. بسیاری از قربانیان هنگامی مورد اصابت گلوله قرار گرقتند که در حال فرار از سربازان بودند و برخی نیز در حالی که سعی می‌کردند به مجروحان کمک کنند کشته شدند. معترضان دیگر طی اصابت با گلوله های لاستیکی یا باطوم مجروح شدند و دو نفر نیز توسط اتومبیل‌های ارتشی زیر گرفته شدند.[۲][۳] این پیاده‌روی توسط گروه‌های سازمان حقوق مدنی ایرلند شمالی و شجنبش مقاومت شمال سازماندهی شده بود.[۴] سربازان درگیر اعضای گردان اول نظام و چترباز بودند که با نام پارا ۱هم شناخته می‌شد.[۵]

دو تحقیق توسط دولت بریتانیا در این باره انجام شد. دادگاه ویدگری که تقریباً بلافاصله پس از حادثه برگزار شد تقریباً بطور مشخصی سربازان و مقامات انگلیسی را بی‌تقصیر تشخیص داد. این دادگاه تیراندازی سربازان را با عنوان "مرز بی پروایی" خواند ولی ادعای آن‌ها را که آن‌ها با گلوله افراد مسلح و بمب-انداز را مورد هدف قرار دادند را قبول نمود. گزارش این دادگاه به عنوان یک "ماست مالی" بزرگ مورد انتقاد قرار گرفت.[۶][۷][۸] در خواست ساویل که به ریاست لرد ساویل از نیوجگیت در سال ۱۹۹۸ مجدداً این حادثه را بررسی نمود که پس از ۱۲ سال جستجو گزارش ساویل در سال ۲۰۱۰ به اطلاع عموم رسید و به این نتیجه رسید که این کشتار غیرقابل قبول می‌باشد و نمی‌تواند توجیه پذیر باشد. این گزارش به این نتیجه رسید که تمام کسانی که به ضرب گلوله کشته شدند غیر مسلح بودند و هیچ یک از آنهای به عنوان یک تهدید جدی است مطرح نبودند و اتهامات پرتاب بمب و تیراندازی به عمد برای توجیه عمل سربازان مطرح شده بودند..[۹][۱۰] در پی انتشار این گزارش نخست وزیر بریتانیا دیوید کامرون از طرف انگلستان به صورت رسمی عذرخواهی نمود.[۱۱] پس از این پلیس با شروع تحقیقات به قتل در باره این کشتار کرد.

منابع[ویرایش]

  1. Eamonn McCann (2006). The Bloody Sunday Inquiry – The Families Speak Out. London: Pluto Press. ISBN 0-7453-2510-6.
  2. 'Bloody Sunday', Derry 30 January 1972 – Names of the Dead and Injured CAIN Web Service, 23 March 2006.
  3. Extracts from 'The Road to Bloody Sunday' by Dr Raymond McClean.
  4. "Have You Forgotten Bloody Sunday?". new Communist Party of great Britain. Retrieved 1 April 2015.
  5. "Widgery Report". CAIN. Retrieved 18 May 2007.
  6. David Granville (28 July 2005). "More 'butcher' than 'grocer'". The Morning Star. Retrieved 18 May 2007.
  7. Nick Cohen (1 February 2004). "Schooled in scandal". The Guardian. London. Retrieved 18 May 2007.
  8. "1972: 'Bloody Sunday' report excuses Army". BBC News. 19 April 1972. Retrieved 18 May 2007.
  9. "Bloody Sunday inquiry: key findings". The Guardian. 15 June 2010. Retrieved 10 November 2015.
  10. McDonald, Henry; Norton-Taylor, Richard (10 June 2010). "Bloody Sunday killings to be ruled unlawful". The Guardian. London. Retrieved 12 June 2010.
  11. "Bloody Sunday report published". BBC. 15 June 2010. Retrieved 8 April 2011.