یواچ-۶۰ بلک هاوک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یواچ-۶۰ال در یک عملیات ارتفاع پائین در عراق، ۲۰۰۴

یواچ-۶۰ «باز سیاه» (به انگلیسی: Black Hawk UH-60) بالگرد نظامی چندمنظوره و ترابری تاکتیکی آمریکایی است. این بال‌گرد دوموتوره و چهارپره در شرکت سیکورسکی طراحی شده و تولید می‌شود.

این بالگرد به کشورهای متعددی صادر شده و در نیروهای مسلح کشورهایی چون استرالیا، کره جنوبی، جمهوری خلق چین، تایوان، تایلند، مکزیک، کلمبیا، عربستان، اسرائیل، شیلی، برزیل، آرژانتین، بحرین، برونئی، امارات و ترکیه هم از آن استفاده می‌شود. یواچ-۶۰ در جنگ‌ها و مناقشات نظامی متعددی در گرانادا، پاناما، عراق، افغانستان، سومالی، بالکان و نقاط مختلف خاورمیانه به کار گرفته شده است.

در دهه ۱۹۷۰ ارتش آمریکا در جستجوی یک بال‌گرد ترابری تاکتیکی چندمنظوره برای جایگزینی با بال‌گردهای یواچ-۱ ایروکوای بود و سیکورسکی در سال ۱۹۷۲ این بالگرد را برای شرکت در این رقابت انتخاب بال‌گرد جدید به نیروی زمینی آمریکا معرفی کرد. نیروی زمینی آمریکا بلک‌هاوک را در سال ۱۹۷۶ به عنوان برنده معرفی کرده و در سال ۱۹۷۹ استفاده از آن را به طور رسمی آغاز کرد.

در سال‌های بعد انواع مخصوص جنگ الکترونیک و عملیات‌های ویژه و انواع ارتقایافته یواچ-۶۰ال و یواچ۶۰-ام نیز تولید شدند و مدل‌های اصلاح شده‌ای هم برای نیروی دریایی، نیروی هوایی و گارد ساحلی آمریکا تولید شد.

طراحی[ویرایش]

بلک هاوک قابلیت حمل یک توپ ۱۰۵ میلیمتری ام۱۱۹ با ۳۰ گلوله و چهار خدمه توپ را دارد. صندلی‌های محافظت کننده‌های بلک هاوک خلبان و کمک خلبان را در برابر بیشتر حملات و خطرات محافظت می‌کنند، همچنین سپر محافظ خارجی آن نیز می‌تواند در برابر گلوله‌های ۲۳ میلیمتری به خوبی مقاومت کند.

بلک هاوک با قلاب حمل بار خود قادر به حمل بار به صورت خارجی نیز هست. حداکثر سرعت بلاک هاوک ۱۶۳ مایل بر ساعت (۱۴۲گره دریایی) است که این سرعت را بوسیله دو موتور توربوشفت جنرال الکتریک مدل T-۷۰۰-GE-۱۰۰ بدست می‌آورد. پروانه اصلی آن که به قطر ۵۳ فوت و ۸ اینچ ساخته شده از مواد کامپوزیت فایبرگلاس و تیتانیوم در چهار تیغه طراحی و ساخته شده‌است.

مدل‌ها[ویرایش]

  • یواچ-۶۰: در سال ۱۹۷۸ به کار گرفته شد و از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۹ ارتش امریکا مدل یواچ-۶۰آ را تولید می‌کرد. در اکتبر ۱۹۸۹ با انجام تغییراتی در پیشرانه‌های بلک هاوک، مدل یواچ-۶۰ال ساخته شد که ۲۴ درصد از مدل آ قویتر بود و کارایی بهتری داشت.
  • یواچ-۶۰ال: در اکتبر ۱۹۸۳ موتورهای جنرال الکتریک مدل T۷۰۰-GE-۷۰۱C جایگزین موتورهای قبلی شدند. در نتیجه مدل آ به مدل ال تغییر کرد. موتورهای جدید در ارتفاع بالا و نیز هوای گرم نیروی برای (Lift) بیشتری تولیدی می‌کردند و در برابر خوردگی نیز مقاومتر بودند. هلیکوپتر اکنون می‌توانست تا وزن ناخالص ۲۲٬۰۰۰ پوند به صورت داخلی و ۹٬۰۰۰ پوند به صورت خارجی حمل کند.

با نصب مخازن سوخت خارجی، بلک هاوک به برد ۱۱۵۰ مایل هوایی (نات) یعنی چیزی در حدود ۲۰۰۰ کیلومتر را بدون توقف دست یافت.

مشخصات (یواچ-۶۰ال)[ویرایش]

یواچ-۶۰ ارتش نروژ
کاربران یواچ-۶۰
  • خدمهٔ پروازی: دو خلبان و دو خدمه فرماندهی/توپچی
  • طول: ۱۷٫۱ متر
  • قطر پروانه: ۱۴٫۱ متر (rotor)
  • ارتفاع: ۴٫۴ متر
  • برد: 2000 کیلومتر با نصب مخازن سوخت خارجی
  • سقف پروازی: ۱۹٬۰۰۰ فوت (۵٬۷۹۰ متر)
  • حداکثر سرعت: ۱۶۳ مایل بر ساعت (۱۴۲ نات)

منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ یواچ-۶۰ بلک هاوک موجود است.